17.4.07

ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑ, ΜΝΗΜΑΤΑ Η΄ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑ;

Εδώ Καλαμαριά! Εδώ η ΚΑΛΗ ΜΕΡΙΑ.

Όσο καλή μπορεί να είναι. Προσπαθεί… Προσπαθούμε… Προσπαθούμε;

Με τα ηλιοβασιλέματά της, τα βρώμικα δαντελωτά της ακρογιάλια, τον ακριβό της πεζόδρομο, τις μπουτίκ, τον <<ΑΠΟΛΛΩΝΑ>> της να προσπαθεί και αυτός.

Τους Καλαμαριώτες να τρέχουν πάνω – κάτω, για μια ανεκτή ποιότητα ζωής. Τόσο δύσκολο στις μέρες μας.

Εδώ Καλαμαριά! Με τα προβλήματα, τις Καλημέρες μας, τις χαρές και τις στεναχώριες μας.

Και η ζωή κυλά. Ο χρόνος περνά. Το τέλος κάποτε φτάνει. Απαισιόδοξο ακούγεται, αλλά έτσι είναι. Και τότε τι κάνουμε; Ότι κάνει όλος ο κόσμος. Από την γη προήλθαμε, σ΄ αυτήν θα καταλήξουμε. Για να ξαναγίνουμε χώμα.

Εμ, έλα που δεν γίνεται έτσι. Διότι πλέον είναι αδύνατον να ξαναγίνουμε χώμα. Δεν ξέρω γιατί. Ξέρω ότι οι νεκροί μας δεν λιώνουν.

Τα τέσσερα χρόνια που μας επιτρέπουν να κατοικήσουμε στην τελευταία μας κατοικία, δεν είναι αρκετά για να γίνουμε χώμα.

Το τι γίνεται μετά, δεν θέλω να το σκέφτομαι. Για μένα αυτό που γίνεται είναι βέβηλο. Δεν μου αρέσει καθόλου (εάν ήμουν νεότερη, θα έλεγα <<τα παίρνω στο κρανίο>>).

Είναι ντροπή για όλους μας. Που με τόσες τιμές και έξοδα, θάβουμε τους νεκρούς μας. Και μετά τέσσερα χρόνια, επειδή δεν έγιναν χώμα (δεν ήθελαν βρε αδερφέ, τι να κάνουμε), τους βγάζουν και τους κάνουμε τι;

Για τον Θεό! Έλεος!

Είναι τόσο σκληροί αυτοί που τα αποφασίζουν αυτά; Είναι τόσο αδιάφοροι; Τόσο άκαρδοι;

Μπορεί το πνεύμα του κάθε πρώην ανθρώπου να μετοίκησε στον ουρανό, αλλά τέτοια ταλαιπωρία με το σώμα του; Τέτοια ψυχική ταλαιπωρία για τους οικείους του; Απαράδεκτο.

Και επειδή η γκρίνια δεν είναι καλό πράγμα, προτείνω να μην υπάρχουν πλέον οικογενειακοί τάφοι. Άλλοι να ησυχάζουν για 30 ή 40 χρόνια και τους άλλους, τους άτυχους να τους πετούν, δεν ξέρω που, χωρίς να έχουν γίνει χώμα.

Πρώτη εγώ που έχω οικογενειακό τάφο, θα δεχτώ να πάψει η μονιμότητα. Δημοκρατία δεν έχουμε; Όλοι ίσοι δεν ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε;

Και οι νεκροί να μένουν στους τάφους τους, τουλάχιστον οχτώ χρόνια.

Επίσης προτείνω δημοτική επιχείρηση καύσης νεκρών. Τι λένε για αυτό οι διοικούντες του δήμου μας; Η Καλαμαριά και οι Καλαμαριώτες, ήταν πάντα προοδευτικοί και τολμηροί. Τι περιμένουν λοιπόν; Ποιο πρόβλημα υπάρχει; Να το λύσουμε. Και αν δεν λύνεται, να το κόψουμε. Τι χώμα, τι στάχτη.

Κε Δήμαρχε, τολμήστε.

Μ.Μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: