ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ:
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008
Εναρκτήρια εκδήλωση στο Περιβαλλοντικό Πάρκο του Συνδέσμου ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης στο Δερβένι

Ø ώρα προσέλευσης 17: 30
Ø έναρξη της εκδήλωσης : 18.00 με την μπάντα του Δήμου Θεσσαλονίκης
Ø 18:30 τραγούδια από τη χορωδία του Αριστοτελείου Κολεγίου Θεσσαλονίκης
Ø 18:45 χαιρετισμοί επισήμων (Νομάρχης κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, Πρόεδρος Συνδέσμου Ο.Τ.Α., Δήμαρχοι)
Ø Δράση από το σύλλογο Αθλητικών Περιστεριών Επαρχίας Λαγκαδά
Ø Καλλιτεχνικό πρόγραμμα με Θεσσαλονικείς καλλιτέχνες
Ø Λήξη με το συγκρότημα Παραδοσιακής Μουσικής του Δήμου Θεσσαλονίκης .ΟΛΑ ΟΚ


Εκδηλώσεις στο Περιβαλλοντικό Πάρκο Συνδέσμου ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης στη Θέρμη
Ø ώρα προσέλευσης 09.00-09.30
Ø έναρξη της εκδήλωσης : 10.00 με τη χορωδία του Αρσάκειου
Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης
Ø Διαγωνισμός νέων τεχνολογιών για το περιβάλλον
Ø 10:15 χαιρετισμοί επισήμων (Νομάρχης κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, Πρόεδρος Συνδέσμου Ο.Τ.Α., Φορείς- Παπαγεωργόπουλος)
Ø Απονομή βραβείων του διαγωνισμού των νέων τεχνολογιών για το περιβάλλον 10:30
Ø Δράσεις για όλους τους συμμετέχοντες :
§ Το Χωριό των Ανακυκλωτούληδων
§ Κατασκευή καραβιού
§ Κατασκευή υδρογείου σφαίρας
§ Το μεγάλο παιχνίδι της ανακύκλωσης από το Παιδικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, με τον κλόουν Μαρμέλο
§ Karaoke
§ Μουσικές Καρέκλες
§ Γαϊτανάκι
§ Ζωγραφική πάνω σε ανακυκλώσιμα αντικείμενα με τη ζωγράφο Βασιλική Βιρουράκη
§ Γκράφιτι στα φορτηγά της Ανακύκλωσης
§ Κατασκευή χαρτιού από ανακυκλώσιμα υλικά --Μ.Ε.Λ
§ Θεατρικά δρώμενα για το περιβάλλον- ΑΡΣΑΚΕΙΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ
§ Παιχνίδι για το περιβάλλον και την ανακύκλωση -Χ.Ε.Ν Καλαμαριάς
§ Διανομή φυτών& λουλουδιών –Χ.Ε.Ν Πανοράματος
§ Το Λούνα- Πάρκ της Ανακύκλωσης-Ελληνική .Εταιρεία .Ανάκτησης και .Ανακύκλωσης
§ Περιβαλλοντικό Παιχνίδι Χριτς-Χρατς -Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Εδέσσης
§ Watersave -Μεσόγειος S.O.S
§ Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση- ΕΚ.ΠΟΙ.ΖΩ
§ Ο κύκλος του νερού -ΚΕ.Π.ΚΑ
§ Κατασκευή γλαστρών από ανακυκλώσιμα υλικά -ΒΕΝΑ
§ Εργαστήρι ανακύκλωσης οπτικών γυαλιών -ΛΙΟΝΣ
§ Γνωρίζοντας την αρκούδα _Καλλιστώ
§ Εξοικονόμηση ενέργειας, καιρός για δράση -Greenpeace
§ Παζλ καφέ αρκούδας -Αρκτούρος
§ Το παιχνίδι της βιοπικιλότητας -Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή &Europe Direct
§ Φύτεμα εποχιακών λουλουδιών- Φίλοι Πρασίνου

Ø παρουσίαση περιβαλλοντικών εργασιών από τα σχολεία που συμμετείχαν στο πρόγραμμα του Συνδέσμου ΟΤΑ Μ.Θ. ΄΄ Η ανακύκλωση στα σχολεία΄΄
Ø έκθεση φωτογραφίας του Τοπογράφου Μηχανικού ΚΩΣΤΑ ΚΙΤΣΟΥ με τίτλο «..ΥΔΩΡ ΡΕΟΝ..»
Ø Λήξη των δράσεων 12:45 με τον κλόουν Μαρμέλο


Παράλληλες εκδηλώσεις

Πέμπτη 5 Ιουνίου Αντιδημαρχία Περιβάλλοντος και Πρασίνου του δήμου Θεσσαλονίκης ΄΄Bόλτα με το ποδήλατο στην παραλία "
εκκίνηση 18.30 από τον ιστιοπλοϊκό όμιλο Θεσσαλονίκης , πλακόστρωτο παραλίας ,λεωφόρος Νίκης (πεζοδρόμηση 19.00 ως 21.00), άφιξη στην πλατεία Αριστοτέλους (μουσικό πρόγραμμα).
επιστροφή 20.30 και τερματισμός στον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Θεσσαλονίκης

Τετάρτη 4 Ιουνίου και Πέμπτη 5 Ιουνίου Αντιρρυπαντικό Σκάφος του Λιμενικού Σώματος θα είναι ανοιχτό στο κοινό για ενημέρωση σε θέματα προστασίας των θαλασσών, (παραλία στο ύψος Πλατείας Αριστοτέλους ) ΠΛΣ 418

Κεραία στον ΝΟΘ και δίπλα στο 2ο Γυμνάσιο - Λύκειο Καλαμαριάς

Μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στη μάχη κατά της άναρχης τοποθέτησης κεραιών
http://karaburnaki.blogspot.com/2008/05/2.html

Το πρόβλημα της ύπαρξης κεραίας κινητής τηλεφωνίας στον Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης, , έχει τεθεί επανειλημμένα στο Δημοτικό Συμβούλιο από τους γονείς, και η απάντηση που έπαιρναν, ήταν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα παρέμβασης καθώς η κεραία ήταν νομίμως εγκατεστημένη.

Η λύση και η διέξοδος φαίνεται να δίνεται για μία ακόμη φορά από τους πολίτες και όχι από τις αρμόδιες αρχές.

Οι γονείς καταθέτουν αίτηση-ερώτημα, στην Εφορεία Νεότερων Μνημείων και ζητούν την γνωμοδότησή της, για την νομιμότητα της εγκατάσταση κεραίας πάνω σε ένα κτίσμα που η ίδια η Εφορεία έχει χαρακτηρίσει διατηρητέο.

Η απάντηση έρχεται λοιπόν για να δικαιώσει τους γονείς και κοινοποιείται παράλληλα προς τον Δήμο Καλαμαριάς αλλά και τον Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης. «…η εγκατάσταση της κεραίας θεωρείται και από πλευράς αρμοδιοτήτων μας αυθαίρετη. Παρακαλούμε τον ΝΟΘ και τον Δήμο Καλαμαριάς να μας ενημερώσουν για τις σχετικές τους ενέργειες προς την κατεύθυνση της απομάκρυνσης από το διατηρητέο κτίριο της αυθαίρετης κατασκευής της κεραίας κινητής τηλεφωνίας».

Το ίδιο «παρακαλούν» και οι γονείς. Θα προβεί σε ενέργειες άμεσης κατεδάφισης η Πολεοδομία Καλαμαριάς, Τώρα που οι πολίτες της διασφάλισαν «δυνατότητα παρέμβασης»; Στο Δημοτικό Συμβούλιο οι γονείς είχαν καταθέσει και είχαν προτείνει στην Πολεοδομία να εξετάσει και αυτή την πτυχή του θέματος. Όπου δεν υπάρχει όμως πολιτική βούληση, ευτυχώς υπάρχει η «των πολιτών» βούληση.

Ελπίζουμε κατά τη νέα σχολική χρονιά , οι μαθητές των δύο αυτών σχολείων ( 600 περίπου παιδιά) να μετέχουν της εκπαιδευτικής διαδικασίας χωρίς την «βοήθεια» της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

Eλένη Παπαθεοδοσίου

«ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ – ΑΙΤΙΕΣ & ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ»

ΧΕΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ 40

ΤΗΛ. & FAX 2310 411720

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Η ΟΜΑΔΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ της ΧΕΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ, μια ανοιχτή, εθελοντική ομάδα γυναικών με οικολογική ευαισθησία και ενεργό δράση έξη χρόνων, στα πλαίσια της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού ευρύτερα, σας καλεί την ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ και ώρα 7⁰⁰ μ.μ. στο χώρο της σε ανοιχτή εκδήλωση με θέμα :

«ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ – ΑΙΤΙΕΣ & ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ»

Θα μιλήσει γι’αυτό ο κ. ΑΛΚΗΣ ΜΠΑΗΣ Διδάκτωρ του Φυσικού Τμήματος του Α.Π.Θ., που μετά την εισήγηση θα συζητήσει με το κοινό, ενώ παράλληλα η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από έκθεση φωτογραφιών, σκίτσων και μηνυμάτων της ομάδας, καθώς και έκθεση φυτών που παρήγαγαν τα μέλη και θα διανείμουν στους καλεσμένους με στόχο την προώθηση του πρασίνου.

ΤΟ Δ.Σ. της ΧΕΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

Η κρίση του νερού καθημερινά

Εις επίρρωση του άρθρου της Ε. Παπαθεοδοσίου ένα σύντομο χρονικό των ειδήσεων, που αφορούν το νερό, τον τελευταίο μήνα. Τα νέα είναι εφιαλτικά.

10.10.07: Στην Καρδίτσα, λόγω μείωσης της στάθμης της Λίμνης Πλαστήρα, το νερό μυρίζει μούχλα και χώμα. Αιτία η αποσύνθεση μικροφυκών.

6.10.07: Μείωση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα σε 12 περιοχές της βόρειας Ελλάδας, μέχρι και κατά 20 μέτρα. Βίντεο στο http://www.skai.gr/master_avod.php?id=62021

5.10.07: Περισσότερα από 50 χωριά στην καμμένη Ηλεία, υδρεύονται με μολυσμένο λόγω πυρκαϊών νερό. Απαγορεύτηκε η χρήση του.

30.9.07: Βόθροι, κατεστραμμένα δίκτυα ύδρευσης, απορροή βιομηχανικών λυμάτων σε ρέματα και πηγάδια, αιτία για την παρουσία βαρέων μετάλλων, βακτηρίων, χλωρίου και άλλων επικίνδυνων ουσιών στα υπόγεια νερά της Αττικής. Επιπτώσεις στα υπόγεια νερά των πέριξ βουνών, λόγω των πυρκαϊών.

28.9.07: Στην περιοχή της Πιερίας, η ρύπανση φράγματος, αιτία για υποβαθμισμένη ποιότητα νερού σε 34 χωριά.

28.9.07: Στην Μεγαλόπολη απαγορεύτηκε η χρήση του νερού, γιατί λόγω πυρκαϊών έχει παρατηρηθεί αυξημένο μικροβιακό φορτίο στα αποθέματα. Στους κατοίκους μοιράζονται εμφιαλωμένα.

21.9.07: Και στις γεωτρήσεις του Φάρου Αυλίδας το εξασθενές χρώμιο, μετά τον Ωρωπό, τα Οινόφυτα, την Τανάγρα και άλλες πόλεις στη γραμμή ροής του Ασωπού. Ο δήμος σφράγισε άλλη μια γεώτρηση.

17.9.07: Με προεδρικό διάταγμα του 1979 ο Ασωπός έχει χαρακτηρισθεί ως αγωγός παροχέτευσης επεξεργασμένων λυμάτων, με όριο στο ολικό χρώμιο τα 2.200 μικρογραμμάρια ανά λίτρο. Το όριο ολικού χρωμίου στο πόσιμο νερό είναι 50 μικρογραμμάρια ανά λίτρο.

Χρύσα Πανταζή

Η κρίση του ΝΕΡΟΥ

Ποια είναι η σύγχρονη απειλή στην ισορροπία νερού και φύσης;

Ποια είναι τα στοιχεία που έχουμε για την κατάσταση του νερού;

Το νερό στον πλανήτη

- Λιγότερο από το 1% των υδάτων του πλανήτη είναι διαθέσιμο για κατανάλωση

- Πάνω από 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό

- Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα επόμενα 30 χρόνια σε 2,1 δισεκατομμύρια

- Εάν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, ως το 2025 η ζήτηση για γλυκό νερό αναμένεται να αυξηθεί κατά 56%, περισσότερο δηλαδή από όσο είναι διαθέσιμο σήμερα.

Το νερό στην Ευρώπη

- Το 60% των Ευρωπαϊκών πόλεων κάνουν υπερεκμετάλλευση των πόρων των υπόγειων υδάτων τους

- Το 50% των υγρότοπων βρίσκονται σε επικίνδυνη κατάσταση

Η αύξηση του πληθυσμού και η συγκέντρωσή του σε μεγάλες πόλεις, το μοντέλο ανάπτυξης που έχει υιοθετηθεί, μεταβολές στις χρήσεις γης, εντατικές καλλιέργειες, όλα απειλούν τις παραμέτρους των οικοσυστημάτων. Τα οικοσυστήματα αναπτύσσονται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς ώστε να καταφέρουν να αφομοιώσουν ραγδαίες και βάναυσες αλλαγές και δεν έχουν την δυνατότητα πια να παίξουν το ρυθμιστικό τους ρόλο.

Το πρόβλημα του νερού εντοπίζεται ταυτόχρονα σε δύο πεδία: To πρώτο είναι ότι αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της πρόσβασης και όχι της ύπαρξης του νερού. Το νερό υπάρχει αλλά είναι σημαντικό να υπάρχει εκεί και την στιγμή που χρειάζεται.

Το δεύτερο είναι ότι η διαμάχη δεν θα είναι πλέον τεχνολογική, καθώς λύσεις αναπτύσσονται συνεχώς, αλλά θα είναι περισσότερο πολιτική με τις οικονομικές, νομικές και θεσμικές της παραμέτρους και τις ευρύτερες αναπτυξιακές επιλογές που αυτή θέτει.

Οι συζητήσεις και αναλύσεις διεθνώς εστιάζονται συνήθως σε ουδέτερα και ανώδυνα στοιχεία, παρακάμπτοντας την πολιτική διάσταση του προβλήματος, αποφεύγοντας έτσι εντάσεις και συγκρούσεις που θα έπρεπε να αναλυθούν και να αντιμετωπιστούν. Η πολιτική θεώρηση και η επίδρασή της είναι κρίσιμη για τις αποφάσεις και την υλοποίηση οποιαδήποτε μεταρρύθμισης στην διαχείριση του νερού. Με την έννοια της πολιτικής ως εξέλιξη των σχέσεων εξουσίας, πως αυτές είναι διαρθρωμένες, πως διαπραγματεύονται και αναπαράγονται.

Η πολιτική κατεύθυνση και το μοντέλο ανάπτυξης με τις οικονομικές και κοινωνικές του διαστάσεις βρίσκονται στο επίκεντρο του προβλήματος τόσο του νερού αλλά και ευρύτερα του περιβάλλοντος.

Τι κάνει η Ευρώπη;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε το 2000 την Οδηγία- Πλαίσιο για τα Ύδατα, προσπαθώντας να καθορίσει κοινούς στόχους για όλα τα κράτη μέλη. Είναι ένα μακροσκελές νομοθετικό κείμενο αποτελούμενο από 26 άρθρα και 11 παραρτήματα που θέτει ως στόχο «ότι μέχρι το 2015 πρέπει να επιτευχθεί «καλή κατάσταση» για όλα τα ευρωπαϊκά ύδατα και να εξασφαλιστεί αειφόρος χρήση του νερού σε ολόκληρη την Ευρώπη». Εισάγει και εστιάζει στην έννοια της λεκάνης απορροής ποταμού ως διοικητική και διαχειριστική ενότητα. Κάθε κράτος μέλος οφείλει να δημοσιεύει σχέδια διαχείρισης για κάθε λεκάνη απορροής ποταμού που βρίσκεται στην επικράτειά του.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σύρθηκε σε αυτήν την πρωτοβουλία τόσο υπό το βάρος και την έκταση του προβλήματος όσο και από την πίεση σε κοινωνικό επίπεδο που δέχεται. Δύο εργαλεία που χρησιμοποιεί η Οδηγία για την επίτευξη των στόχων της και είναι ακριβώς και τα σημεία στα οποία εστιάζονται οι αναλυτές και στηρίζουν την αισιοδοξία τους για τα αποτελέσματά της, είναι η διατύπωση της αρχής «ο χρήστης και ο ρυπαίνων πληρώνει» και το στοιχείο της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών. Και τα δύο αυτά στοιχεία είναι αδύναμα έτσι όπως περιγράφονται και κυρίως δεν καταφέρνουν αλλά και δεν φιλοδοξούν να αλλάξουν τις πολιτικές κατευθύνσεις που έχουν εξ αρχής δημιουργήσει το πρόβλημα:

Η αρχή «ο χρήστης και ο ρυπαίνων πληρώνει» θα συναντήσει στην εφαρμογή της την αντικειμενική δυσκολία εντοπισμού και καταμερισμού της ρύπανσης. Το επιχείρημα επίσης ότι θα οδηγηθούμε σε μία πιο ορθολογική χρήση του νερού μέσα από την τιμολόγησή του αναλογικά με το όγκο της χρήσης του, θα έχει αντίκτυπο μόνο σε μικρές βιοτεχνίες και στα χαμηλά εισοδήματα αφήνοντας ανεπηρέαστη την πολιτική των μεγάλων βιομηχανιών.

Όσον αφορά την θέση της Οδηγίας για τον ρόλο των πολιτών και των τοπικών τους κινήσεων και οργανώσεων, περισσότερο μοιάζει με ευχολόγιο παρά δεσμεύει τα κράτη μέλη για την ενεργό συμμετοχή τους. Την οριοθετεί δε στην υποχρέωση των διαχειριστικών αρχών και των υπεύθυνων φορέων να ανακοινώνουν ευρέως τα διαχειριστικά τους σχέδια και την περιορίζει στην δυνατότητα υποβολής παρατηρήσεων, προδιαγράφοντας έτσι την μη ουσιαστική συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων .

Ο πρωτογενής τομέας είναι επίσης σημαντική συνιστώσα των περιβαλλοντικών προβλημάτων και ιδιαίτερα του νερού καθώς η γεωργία είναι και ο κυριότερος καταναλωτής νερού στην Ευρώπη.

Η περίφημη Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι κατευθύνσεις που αυτή έδινε, οδήγησαν στα γνωστά αποτελέσματα της εντατικής χρήσης χημικών και αρδευτικών πόρων, με σοβαρότατες συνέπειες στο περιβάλλον, αλλά και στην βιωσιμότητα των μικρών καλλιεργειών. Η προσπάθεια αναμόρφωσης της ΚΑΠ και η κατάληξη στην διατύπωση της Νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής αν δεν συνοδευτεί από ουσιαστική στήριξη (υποδομές, εκπαίδευση, τεχνικοοικονομική στήριξη) των μικρομεσαίων καλλιεργειών θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην εγκατάλειψή τους, με επιδείνωση της πληθυσμιακής συγκέντρωσης στις μεγάλες πόλεις και στην επιβίωση μεγάλων μόνο καλλιεργειών. Ανακόλουθη επίσης και αντιφατική προς τις εξαγγελίες της για προσανατολισμό προς μία αειφορική ανάπτυξη, παρουσιάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση με το άνοιγμα που επιχειρεί στα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα-«μεταλλαγμένα».

Ποιες είναι οι διεθνείς συμφωνίες

Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών 1992 στο Ρίο. Εισάγει την έννοια της αειφόρου ανάπτυξης, και επιχειρεί την διασύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης με την ορθή διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και του ανθρώπινου δυναμικού. Καταλήγει στην σύνταξη κειμένων:

Α) την Agenda 21

Β) Διακήρυξη για το περιβάλλον και την ανάπτυξη

Γ) Δήλωση αρχών για την προστασία και ανάπτυξη των Δασών

Το πρωτόκολλο του ΚΙΟΤΟ: Προέκυψε από τα κείμενα της συνδιάσκεψης του Ρίο και προβλέπει μείωση των εκπομπών έξη αερίων του θερμοκηπίου κατά 5.2% μέχρι το 2010. Ακόμη και αν εφαρμοστεί στο ακέραιο θα περιορίσει την αναμενόμενη αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 0,06οC ως το 2050 όταν στο ίδιοι διάστημα η αναμενόμενη αύξηση θα είναι 1οC µε 2οC.

Και πως όλα αυτά υλοποιούνται στην Ελλάδα;

Πρωτόκολλο του Κιότο: οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου έχουν ήδη υπερβεί τον εθνικό στόχο. Για το 2008-2012 η εκτίμηση είναι ότι οι εκπομπές θα υπερβούν το 37,2%. Το ΥΠΕΧΩΔΕ επέλεξε να κάνει χρήση την αγορά δικαιωμάτων εκπομπών (μηχανισμός κατά τον οποίο μία χώρα εάν έχει μειώσει πέρα από το όριο τις εκπομπές της μπορεί να «πουλήσει» αυτήν την επιπλέον μείωση σε άλλη χώρα) καταβάλλοντας μεγάλα ποσά από τον κρατικό προϋπολογισμό αντί να επενδύσει σε νέες εναλλακτικές μη ρυπογόνες μορφές ενέργειας.

Οδηγία-πλαίσιο για το νερό: η Ελλάδα έχει προχωρήσει στην μερική ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα προχωρήσει τις νομικές διαδικασίες για την επιβολή προστίμων στην Ελλάδα για την μη κατάθεση εκθέσεων.

Ενδεικτικό της περιβαλλοντικής πολιτικής του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι η εμμονή του να προχωρήσει στην εκτροπή του Αχελώου (μερική εκτροπή καθώς η ολική έχει απορριφθεί από το Συμβούλιο της επικρατείας), ένα έργο που δεκάδες μελέτες το έχουν χαρακτηρίσει «οικονομικό, περιβαλλοντικό, κοινωνικό και πολιτιστικό έγκλημα».

Συλλογική ευθύνη

Οι εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών, τις περισσότερες φόρες εμπνευσμένες, είναι απαραίτητες και θα έχουν και κάποια αποτελέσματα. Ναι, εμείς οι πολίτες θα ενεργοποιηθούμε, θα ανακυκλώσουμε, θα πειστούμε να κάνουμε ορθολογικότερη χρήση του νερού. Δεν νομιμοποιούμε όμως καμία εξουσία, εθνική, ευρωπαϊκή, «παγκοσμιοποιημένη» να ζητά και να επιρρίπτει συλλογική ευθύνη εκεί που δεν υπάρχει «συλλογική» συμμετοχή. Η ευθύνη βαρύνει πρώτα και κύρια αυτές. Βαρύνει αυτούς που δημιούργησαν και αναπαράγουν τις συγκεκριμένες παραγωγικές σχέσεις, τις συγκεκριμένες σχέσεις εξουσίας.

Η λύση βρίσκεται στη συμμετοχή στη διαχείριση του νερού όλων των θεσμικών επιπέδων. Νομοθετικές και στρατηγικές πολιτικές τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Μεταφορά γνώσης και εφαρμογών στις φτωχότερες χώρες και περιοχές.

Το πρόβλημα του νερού μπορεί να προχωρήσει στη λύση του μόνο μέσα από τον διάλογο που θα οδηγήσει σε μία παγκόσμια πολιτική στρατηγική και στην ανάληψη μίας πραγματικά συλλογικής ευθύνης.

Ελένη Παπαθεοδοσίου

Ασύμμετρη...δημοπράτηση!

Ασύμμετρη...δημοπράτηση!

Όλες αυτές τις ημέρες ακούμε απίστευτα σενάρια για το ποιος μπορεί να έκαψε την Πελοπόννησο. Οικοπεδοφάγοι, τρελοί, γριές με αλτσχάιμερ, αναρχικοί των Εξαρχείων, ξένοι πράκτορες έχουν μπλέξει σε ένα χορό του παραλόγου που σέρνει η κυβέρνηση και οι απανταχού συνωμοσιολόγοι. Μήπως τελικά η απάντηση είναι πιο απλή;

Ίσως να αρκεί να δεί κάποιος το χάρτη της δημοπράτησης της Ιονίας Οδου,του καινούργιου, δηλαδή,αυτοκινητοδρόμου της βορειοδυτικής Πελοποννήσου (δείτε τον εδώ). Γνωρίζετε από που περνάει; Γαστούνη, Αμαλιάδα, Πύργος, Αρχαία Ολυμπία, Ανεμοχώριο,Σαμικό, Ζαχάρω, Φιγαλεία, Κυπαρισσία, Δώριο, Τσακώνα, Μεγαλόπολη, Κρέσταινα κ.τ.λ. Έργο δύσκολο και με μεγάλο κόστος καθώς μόνο τα χρήματα για την απαλλοτρίωση της, ιδιαιτέρως εύφορης, γης ένθεν και ένθεν του δρόμου εκτίναζαν το προϋπολογισμό του στα ύψη. Από την αλλή,οι βέβαιες αντιδράσεις των οικολόγων για καταστροφή του περιβάλλοντος θα έφερνε σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση του.

Όλα αυτά πριν γιατί τώρα, ως εκ θαύματος η γη έγινε φθηνότερη και οι αντιδράσεις άλλαξαν προσανατολισμό. Το έργο της κατασκευής του δρόμου έγινε ευκολότερο.
Αν το προχωρήσει κανείς λίγο παρακάτω θα δει οτι η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ - ΤΕΒ Α.Ε. και η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, που συνέτρεξαν να προσφέρουν την ανθρωπιστική τους βοήθεια στους πληγέντες με την κατασκευή ολόκληρων οικισμών, είναι οι δυο μεγαλύτεροι ανάδοχοι της Ιονίας οδού. Ουσιαστικά, δηλαδή και εξασφάλισαν την συμπάθεια των κατοίκων και θα τους μείνουν και αρκετά "ψιλά" στη τσέπη από την σημαντική μείωση του κόστους του αυτοκινητοδρόμου.

Και βέβαια, εάν αυτή τη στιγμή έχετε ήδη ανοίξει τον χάρτη δημοπράτησης, ρίξτε και μια ματιά στον παράδρομο στα βόρεια της Πελοποννήσου που, βάση σύμβασης, είναι υποχρεωμένες να φτιάξουν οι ανάδοχες. Μήπως περνάει από το κομμάτι της Αχαΐας που κάηκε τον Ιούλιο;

Στο φτωχό μου το μυαλό το σενάριο αυτό που συνέθεσα μου φαίνεται λογικότερο από την εμπλοκή της CIA, των "Γκρίζων Λύκων" ή κάποιων παιδιών που επειδή βαρέθηκαν να καίνε τράπεζες αποφάσισαν να κάψουν την Ελλάδα. Τα συμπεράσματα δικά σας...

Υ.Γ1 Για να καταλάβετε περισσότερα διαβάστε και αυτό
Υ.Γ2 Στείλτε το συγκεκριμένο άρθρο με mail στους γνωστούς σας, η γνώμη σας για εμάς μετράει.
Υ.Γ3 Για την μεγάλη φωτιά στη Νότια Εύβοια το πρόχειρο τετράδιο θα επανέλθει σύντομα.

προχειρο τετραδιο

του Παναγιωτη Παπαχατζη

http://proxeirotetradio.blogspot.com/2007/09/blog-post

φωτιές και ιόνια οδός

Υπάρχουν ακόμη αφελείς;
Υπάρχουν! Υπάρχουν!

Η Ελλάδα κάτω από επίθεση τουριστικών καρτέλ

Την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου η Ελλάδα υπέστη μια τις από πιο αποτροπιαστικές καταστροφές στην ιστορία της.

Η Δυτική και η Νότια Πελοπόννησος, η Νότια Εύβοια, αλλά και ορισμένα προάστια της Αθήνας, καταστράφηκαν ολοσχερώς από πυρκαγιές. Εξήντα πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους (μια μάνα απανθρακώθηκε μαζί με τα τέσσερα ανήλικα παιδιά της, θυμίζοντας σκηνικό αρχαίας τραγωδίας), αρκετοί ακόμα και τώρα αγνοούνται, χωριά εξαφανίστηκαν από το χάρτη και εκατομμύρια στρέμματα δασικής και αγροτικής γης μεταβλήθηκαν σε στάχτες και αποκαΐδια.

Πέρα από την απώλεια (πάρα πολλών) ανθρώπινων ζωών, η καταστροφή που προκάλεσαν οι εμπρηστές θα έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες, που θα αρχίσουν να φαίνονται σε βάθος χρόνου. Ο αφανισμός των δασών θα προκαλέσει γενική αύξηση της θερμοκρασίας, πλημμύρες το χειμώνα, διάβρωση του εδάφους και κατολισθήσεις. Επιπλέον οι κατεστραμμένες περιοχές θα σημαδευτούν από ραγδαία αύξηση της ανεργίας, τεράστια εσωτερική μετανάστευση του ντόπιου πληθυσμού στην Αθήνα ή σε άλλες μεγάλες πόλεις, ενώ ολόκληρη η Ελλάδα θα υποστεί γενική πτώση της αγροτικής παραγωγής, καθώς οι περιοχές αυτές ήταν σημαντικές παραγωγοί λαχανικών, φρούτων και, κυρίως, ελαιόλαδου.

Αναμφίβολα λοιπόν πρόκειται για ένα τεράστιο έγκλημα.

Ένα έγκλημα όμως που δεν φαίνεται να είναι και τόσο... ακούσιο. Οι περίπου 290 εστίες φωτιάς που ξέσπασαν σε Πελοπόννησο και Εύβοια για κάθε πολίτη καλής πίστης, για κάθε πολίτη ο οποίος δεν έχει (ή δεν επιθυμεί να έχει) «γραμμή» από κόμματα ή κομματίδια, παραπέμπουν ευθέως σε ένα οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού.

Ποιος έβαλε 290 εστίες φωτιάς; Γριές και γέροι 70-80 χρονών που συνελήφθησαν από τις επίσημες ελληνικές αρχές; Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ), για να κερδίσει πόντους στις εκλογές; Μήπως... αναρχοαυτόνομοι, ξένος δάκτυλος, τρομοκράτες;

Μόνο έλληνες του εξωτερικού μπορούν να «χάψουν» τα διάφορα μυθεύματα που ψιθυρίζονται τον τελευταίο καιρό. Όσοι ζουν στην Ελλάδα κατάλαβαν, ένιωσαν, υποψιάστηκαν τι μπορεί να συμβαίνει.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Ποιος ή ποιοι μπορεί να είχαν συμφέρον να γίνουν στάχτη και αποκαΐδια εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα ελληνικών δασικών εκτάσεων;

Μήπως αυτός ή αυτοί που θα αποκόμιζαν και το μέγιστο δυνατό όφελος από μια τέτοια ολοσχερή καταστροφή; Ας εξετάσουμε προσεκτικά όλα τα δεδομένα...

Η Ιονία Οδός

Η κατασκευή νέου αυτοκινητόδρομου στην Πελοπόννησο με την ονομασία «Ιονία Οδός» (συγκεκριμένα το νότιο τμήμα της Ιονίας Οδού, καθώς η Ιονία εκτείνεται επίσης στην Κεντρική και στη Νότια Ελλάδα), που συνδέει τις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις της, Κόρινθο, Πάτρα, Πύργο και Καλαμάτα, εμφανίστηκε ως σχέδιο το 1996, αλλά δεν υλοποιήθηκε αμέσως λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, οι οποίοι απορρόφησαν το μεγαλύτερο μέρος των κρατικών πόρων. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υποσχέθηκε το 2004 να ξεκινήσει σύντομα την κατασκευή του νέου αυτοκινητόδρομου. Τελικά η κατασκευή του δημοπρατήθηκε τον Ιούλιο του 2007 στις ελληνικές και πολυεθνικές κατασκευαστικές εταιρείες Vinci - Ελλ. Τεχνοδομική - TEV, Άκτωρ, J&P Avax, Hochtief και Αθηνά και είχε δρομολογηθεί να ξεκινήσει αμέσως, με την προοπτική να ολοκληρωθεί το 2011 [i ].

Η Ιονία Οδός θα εξασφάλιζε οδική πρόσβαση στις τεράστιες τουριστικές εγκαταστάσεις που κατασκευάζονταν στη δυτική Πελοπόννησο, καθώς και σε εκείνες που σχεδιαζόταν να κατασκευαστούν, και επομένως η ολοκλήρωσή της δεν θα έπρεπε να πάρει περισσότερο από τον απαιτούμενο χρόνο.

Το μόνο πρόβλημα που ανέκυπτε ήταν μερικά «ενοχλητικά» δάση, βιότοποι και οικοσυστήματα, αλλά και ορισμένοι οικολόγοι ή τοπικοί ακτιβιστές. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Ηλεία Γιώργος Κοντογιάννης δήλωνε το 2004: «Πεποίθηση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι ότι η Ιονία Οδός πρέπει να προχωρήσει με πολύ γρήγορο ρυθμό ώστε να καλυφθούν οι τεράστιες καθυστερήσεις των τελευταίων ετών» [ii].

Η Ιονία είχε αρχικά προγραμματιστεί να περάσει από μέρη υψίστης περιβαλλοντικής σημασίας, όπως η λίμνη Καϊάφα στην περιοχή της Ζαχάρως, η οποία μάλιστα είχε συμπεριληφθεί και στον ευρωπαϊκό περιβαλλοντολογικό κατάλογο Natura 2000, χαρακτηριζόμενη ως περιοχή «υψηλής προστασίας». Όπως μάλιστα επισήμαινε τον Ιούλιο ο πρόεδρος του Συλλόγου Περιβαλλοντικής Προστασίας Ζαχάρως Κώστας Αγραπιδάς: «Ο συνδυασμός χερσαίου και λιμναίου οικοσυστήματος, καθώς και η ταυτόχρονη συνύπαρξή τους με τις αρχαιότητες, τους μυθολογικούς τόπους και την ιαματική πηγή, καθιστά το οικοσύστημα Καϊάφα ένα μοναδικό σύμπλεγμα, το οποίο έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος και τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους».

Παρά τις αφόρητες πιέσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ, το νομαρχιακό συμβούλιο Ηλείας, στο οποίο υπάγεται η προαναφερθείσα περιοχή, αρνήθηκε να παραχωρήσει τη λίμνη Καϊάφα για την κατασκευή της Ιονίας Οδού. Σύμφωνα ωστόσο με τους ισχυρισμούς του κ. Αγραπιδά, υπήρχε δυνατότητα εναλλακτικής χάραξης της Οδού, ώστε να μη διέρχεται από την περιοχή. Ενδεχομένως όμως να ήταν μεγαλύτερη σε μήκος (και σε κόστος) [iii ]. Τελικά το υπουργείο ενέδωσε στα (αλλεπάλληλα) αιτήματα των κατοίκων και αποφάσισε στις 24 Ιουλίου να ακολουθήσει άλλη χάραξη για την Ιονία, προκειμένου να μη διέρχεται από τη λίμνη και να μη θίγεται έτσι το ευαίσθητο οικοσύστημα της περιοχής [iv ].

Ωστόσο τα σχέδια άλλαξαν: μόλις ένα μήνα αργότερα η περιοχή γύρω από τη λίμνη Καϊάφα κάηκε ολοσχερώς. Όλως δε τυχαίως, οι εστίες των περισσότερων πυρκαγιών που ξέσπασαν συμπίπτουν απόλυτα με το αρχικό σχέδιο χάραξης της Ιονίας Οδού...

Αρκεί κανείς να συγκρίνει την εικόνα της φλεγόμενης Πελοποννήσου από δορυφόρο της NASA με το αρχικό σχέδιο της Ιονίας Οδού και θα βγάλει ένα πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα. Τι είδους συμπέρασμα θα είναι αυτό;

Πολύ απλά, το ότι οι κατασκευαστές της Ιονίας Οδού τώρα θα έχουν αντιμετωπίσουν την ελάχιστη δυνατή αντίσταση στην εκμετάλλευση της κατεστραμμένης περιοχής.

«Επενδύσεις» στα αποκαΐδια

Η λίμνη Καϊάφα είχε όμως έλξει το ενδιαφέρον και άλλων «επενδυτών». Το 2003 ο τότε υφυπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Γεωργακόπουλος κατηγορήθηκε ότι πίεζε την Κτηματική Υπηρεσία Ηλείας -απ' όπου και εκλέγεται- να αποχαρακτηρίσει τη λίμνη Καϊάφα από προστατευόμενη περιοχή για να την παραχωρήσει σε μεγάλα τουριστικά τραστ, με σκοπό την ανέγερση ξενοδοχειακών συμπλεγμάτων αλλά και γηπέδων γκολφ.

Ο ίδιος είχε παρουσιάσει μια έκθεση στην οποία προτεινόταν μια επένδυση 150 εκατομμυρίων ευρώ για τον «εκσυγχρονισμό» των ιαματικών λουτρών και την κατασκευή άλλων εγκαταστάσεων στην περιοχή [v ]. Παράλληλα, δεν παρέλειπε κάθε λίγο και λιγάκι να αποκαλεί τους οικολόγους που αντιδρούσαν στα σχέδια αυτά «οικοτρομοκράτες» [vi ].

Τώρα λοιπόν που ο πανέμορφος αυτός βιότοπος γύρω από τη λίμνη έχει κατακαεί, οι «επενδυτές» (και οι πολιτικοί ατζέντηδές τους) δεν προβλέπεται να αντιμετωπίσουν και πολλά γραφειοκρατικά εμπόδια ή τους ενοχλητικούς «οικοτρομοκράτες» για να την αποχαρακτηρίσουν.

Πέρα όμως από τη λίμνη Καϊάφα, και άλλα μέρη της Δυτικής Πελοποννήσου, μέσα (ή δίπλα) από τα οποία θα περάσει η Ιονία Οδός, θεωρούνται ιδανικά για την ανάπτυξη τουριστικών επιχειρήσεων. Στη Μεσσηνία λ.χ. πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ πρόκειται να επενδυθούν για την κατασκευή έντεκα μεγάλων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων πέντε αστέρων, πολυτελών εξοχικών βιλών, μονάδων θαλασσοθεραπείας και σπα, ενός συνεδριακού κέντρου, καθώς και τεσσάρων (τεράστιων) γηπέδων γκολφ. Ο κύριος επενδυτής στην περιοχή αυτή φαίνεται ότι είναι ο εφοπλιστής Βασίλης Κωνσταντακόπουλος, επικεφαλής της εταιρείας Costamare Shipping SA., με έδρα τον Παναμά, αλλά και ισχυροί διεθνείς επιχειρηματικοί όμιλοι. Η πολυεθνική Kempinski, που δραστηριοποιείται κυρίως στη ΝΑ Ασία, πρόκειται να αναλάβει την εκμετάλλευση των μονάδων θαλασσοθεραπείας και σπα, ενώ μεγάλο αμερικανικό γραφείο έχει αναλάβει την εκμετάλλευση των γηπέδων γκολφ [vii ]. Ο εν λόγω επιχειρηματίας λέγεται ότι έχει απαλλοτριώσει τεράστιες εκτάσεις αγροτικής γης με ελιές -πολλές φορές χωρίς τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών της-, αλλά και εκτάσεις σε περιοχές δίπλα στη λιμνοθάλασσα του Ναβαρίνου (επίσης προστατευόμενη από τη Natura 2000), παραβιάζοντας, όπως ακούγεται, ανοιχτά το νόμο. Τα λιγοστά «γραφειοκρατικά» προβλήματα σε σχέση με τις άδειες από την Αρχαιολογική και τη Δασική Υπηρεσία που παρέμεναν ξεπεράστηκαν το 2005, ύστερα από μια επίσκεψή του στο προεδρικό μέγαρο και τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή...

Παράλληλα ο ίδιος εξασφάλισε επιχορήγηση(!) 45% από το κράτος για τις «επενδύσεις» του [viii ]. Και προφανώς τώρα, που μεγάλο μέρος της Μεσσηνίας καταστράφηκε ολοσχερώς από τις πυρκαγιές, θα έχει πλέον τη δυνατότητα να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του στις κατεστραμμένες περιοχές, απαλλοτριώνοντας μάλιστα και την απαιτούμενη γη σε εξευτελιστικές τιμές...

Ένα άλλο μέρος στη Δυτική Πελοπόννησο που θεωρούνταν «κελεπούρι» εδώ και καιρό από τους «επενδυτές» είναι το Κατάκωλο Ηλείας. Ως παράδειγμα αναφέρουμε ότι στα τέλη Αυγούστου ο διεθνής επιχειρηματικός όμιλος World Trade Center Group έστειλε τον αντιπρόεδρό του, David Η. Lee, στην Ηλεία να επικυρώσει μια συμφωνία με κρατικούς και τοπικούς παράγοντες για την «ανάπτυξη» της περιοχής [ix ].

Αλλά και για την περιοχή γύρω από την αρχαία Ολυμπία είχαν γίνει συζητήσεις πιθανής τουριστικής εκμετάλλευσης. Πλήθος εγχώριων και ξένων «επενδυτών» είχαν προτείνει την αξιοποίηση του περιβάλλοντος χώρου με το να χτιστούν σύγχρονα στάδια, ξενοδοχεία και άλλες εγκαταστάσεις. Επίσης είχαν προτείνει ακόμα και τη χρήση για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων [x ]. Ένας από τους λόγους για τους οποίους μέχρι τώρα δεν μπορούσε να γίνει εφικτή η εφαρμογή αυτών των σχεδίων ήταν ότι η περιβάλλουσα περιοχή απλώς τύχαινε να είναι δάσος. Μετά τη φωτιά ωστόσο, την Ολυμπία δεν την περιβάλλει πια δάσος. Το εμπόδιο αυτό έπαψε να υφίσταται...

Κατά τα άλλα, είναι τοις πάσι γνωστό ότι η Δυτική Πελοπόννησος έχει μερικές από τις πιο μαγευτικές ακτές σε όλη τη χώρα. Αρκετοί επίσης γνωρίζουν ότι οι κάτοικοί της είναι από αρχαιοτάτων χρόνων παραδοσιακά προσηλωμένοι στις ιδιοκτησίες τους και ουδέποτε θα επιθυμούσαν να αντίκριζαν μια μέρα τη γη τους να την εκμεταλλεύονται τουριστικά πολυεθνικές «αναπτυξιακές» εταιρείες.

Έχοντας λοιπόν γνώση αυτού του στοιχείου οι τουριστικοί «επενδυτές», αντιλαμβάνονταν ότι για να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν την περιοχή έπρεπε πρώτα να καταστραφεί οποιαδήποτε πιθανή αντίδραση στα σχέδιά τους.

Ο ρόλος των Γερμανών

Ο Ταΰγετος και ο Πάρνωνας κάηκαν. Ποιος μπορεί να είχε συμφέρον να καούν τα βουνά;

Στις παρακείμενες τοπικές κοινωνίες ήταν από καιρό τοις πάσι γνωστό ότι ισχυρός γερμανικός όμιλος συμφερόντων επιθυμούσε διακαώς να κατασκευάσει πάνω στα δύο αυτά όρη χιονοδρομικά κέντρα και σαλέ. Οι Γερμανοί ενδιαφέρονταν επίσης και για την εκμετάλλευση του Γράμμου στη Βόρεια Ελλάδα, ο οποίος κάηκε μερικώς τον Ιούλιο...

Το γερμανικό κεφάλαιο ήταν παράλληλα δραστήριο στη Δυτική Πελοπόννησο και στην Εύβοια, αγοράζοντας τεράστιες εκτάσεις γης είτε μέσω ιδιωτών είτε μέσω offshore εταιριών. Μία από τις ανάδοχες γερμανικές εταιρίες για την κατασκευή της Ιονίας Οδού, η Hochtief, ανήκει στον κ. Καϊτέλ.

Το γεγονός ότι ο τελευταίος είναι γιος του ομώνυμου και διαβόητου στρατηγού των ναζιστών δεν φαίνεται να βαρύνει και πολύ στη συνείδηση των αρμοδίων: οι περισσότεροι εξάλλου απ' αυτούς είχαν από καιρό αντιληφθεί, νομοτελειακά και με μια δόση μοιρολατρίας, ότι ο γερμανικός ιμπεριαλισμός μπορεί να απέτυχε να υποτάξει την Ελλάδα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα κατάφερε όμως το 2007. Χωρίς στρατιωτικές εισβολές, τανκς και βαρέα όπλα, μόνο με μερικές φωτιές, με πακτωλό μάρκων και με τη βοήθεια των σύγχρονων δοσιλόγων, των σύγχρονων ταγμάτων ασφαλείας: των κεντρικών και τοπικών αρμοδίων της δημόσιας διοίκησης.

Δεν θα 'πρεπε ίσως εδώ να αγνοηθεί και ο -επίσης σημαντικός- ρόλος Βρετανών και Αμερικανών. Έχοντας σχεδόν «καταλάβει» την Κέρκυρα και την Κρήτη με ξενοδοχεία και γήπεδα γκολφ, άρχισαν να ορέγονται και την Πελοπόννησο. Έτσι, αγόρασαν τεράστιες εκτάσεις γης και τώρα ετοιμάζονται να τις «αξιοποιήσουν» τουριστικά.

Το λόμπι του γκολφ

Ένα από τα ισχυρότερα μπλοκ συμφερόντων -αν όχι το ισχυρότερο- από αυτά που επιθυμούν διακαώς την τουριστική «ανάπτυξη» των ελληνικών ακτών είναι κι εκείνο των κατασκευαστών γηπέδων γκολφ. Η τεραστίου μεγέθους περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκαλέσει η κατασκευή τέτοιων γηπέδων (από τη σπατάλη νερού, τη χρήση μεγάλων ποσοτήτων λιπασμάτων και τη διατάραξη των παρακείμενων οικοσυστημάτων) δεν φαίνεται να απασχολεί και πολύ την κυβέρνηση. Τουναντίον, κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να παραχωρηθούν τεράστιες εκτάσεις γης της υπαίθρου σε «επενδυτές» γκολφ.

Έτσι, ο υπουργός Δημόσιων Έργων Γιώργος Σουφλιάς δήλωνε το Μάιο του 2007 σχετικά με το ζήτημα των γηπέδων γκολφ: «Η Ελλάδα έχει μόνο(!) έξι γήπεδα, ενώ η Γαλλία πάνω από 500, η Ιταλία πάνω από 200, η Ισπανία πάνω από 300 και η Πορτογαλία 36». Παράλληλα άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, ο υφυπουργός Οικονομικών Πέτρος Δούκας, που όλως τυχαίως είναι και πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Γκολφ, είχε δηλώσει δημόσια το 2005: «Είναι αναγκαία(!) πολύ περισσότερα γήπεδα γκολφ».

Επιπλέον αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι και η αξιωματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, πριν από τις εκλογές του 2004, υποστήριζε την επέκταση της βιομηχανίας γκολφ στην Ελλάδα, ενώ μετά τις εκλογές, τις οποίες έχασε, δεν αντιπολιτεύτηκε καθόλου την πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο θέμα αυτό [xi ].

Κατά τα άλλα, όλες οι περιβαλλοντικές μελέτες και εκθέσεις, που προειδοποιούσαν για την καταστροφή που θα προκαλούσαν τα γήπεδα γκολφ, αγνοήθηκαν παντελώς.

«Ποιος παρακάμπτει μελέτες για χάρη της τουριστικής ανάπτυξης;» διαμαρτυρόταν έντονα τότε η Ελένη Μπριασούλη, καθηγήτρια στο τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστήμιου Αιγαίου. «Νομίζουν ότι θα γεμίσουν έτσι τα ξενοδοχεία; Το 70% του παγκόσμιου τουρισμού χειραγωγείται από έναν οργανισμό ( σ.σ.: Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού). Αυτοί προωθούν το σύμπλεγμα του γκόλφερ και εκβιάζουν κι εμάς να αποδεχτούμε αυτό το μοντέλο. Έτσι έγινε και με τις πισίνες». Ποιο σύμπλεγμα τουρίστα εννοούσε ακριβώς η Ελένη Μπριασούλη; «Το μοντέλο αυτό του τουρισμού είναι ο ξένος που έρχεται και τα κάνει ό-λ-α μέσα στην τουριστική εγκατάστασή του. Δεν βγαίνει έξω, δεν καταναλώνει τίποτα ντόπιο! Και φυσικά τα πάντα παράγονται και κατασκευάζονται από μεγάλες εταιρείες» [xii ].

Η μεγάλη ακτογραμμή της Δυτικής Πελοποννήσου φάνταζε ιδανική για την ανέγερση γηπέδων γκολφ. Από το 2005 κιόλας, η Διεθνής Ομοσπονδία Γκολφ ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξη ότι το 2006 και 2007 θα γινόταν το μεγάλο «μπαμ» για το γκολφ [xiii].

Υπήρχε όμως ένα κώλυμα. Ποιο ήταν αυτό; Μέχρι στιγμής ντόπιοι και οικολόγοι αγωνίζονταν σκληρά εναντίον αυτής της «προοπτικής». Τώρα όμως που οι κατεστραμμένες από την πυρκαγιά περιοχές δεν έχουν περιβαλλοντική αξία, αυτό το «μπαμ» δεν προβλέπεται να συναντήσει και πολύ μεγάλη αντίσταση...

Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό, ο ίδιος ο Πέτρος Δούκας εμφανίστηκε στην τηλεόραση δυο μέρες μετά την καταστροφή και προσπάθησε να... απαλύνει τον πόνο των κατοίκων των πληγεισών περιοχών με την υπόσχεση ότι ένα μεγάλο αναπτυξιακό τουριστικό σχέδιο (κατασκευή γηπέδου γκολφ...) θα αρχίσει να υλοποιείται αμέσως!

Τα δε ΜΜΕ, κρατικά και ιδιωτικά, παρουσίαζαν το σχέδιο αυτό ως «ευεργεσία»...

Συνενοχή κυβέρνησης και αντιπολίτευσης

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, από το 2004 που ανέλαβε την εξουσία, αφιέρωσε εαυτόν στην κατεύθυνση της τουριστικής «αξιοποίησης» της ελληνικής υπαίθρου και των ακτών της, με σκοπό να αυξηθεί η ετήσια εισροή τουριστών στην Ελλάδα.

«Υπάρχουν ένα εκατομμύριο Ευρωπαίοι που ενδιαφέρονται να αγοράσουν θερινή κατοικία στην Ελλάδα» ήταν ένα από τα κύρια επιχειρήματα των κυβερνητικών αξιωματούχων, οι οποίοι συνήθιζαν να αναφέρονται στον τουρισμό ωσάν να είναι η «βαριά βιομηχανία της Ελλάδας» [xiv ].

Ως εκ τούτου, το υπουργεία Δημόσιων Έργων και Τουρισμού επεξεργάστηκαν ένα σχέδιο τουριστικής «ανάπτυξης», υπό την ονομασία «Νέο Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό», το οποίο φυσικά προσέφερε αφειδώς γη και ύδωρ στα τουριστικά καρτέλ. Σύμφωνα με το προαναφερθέν σχέδιο, ένας «επενδυτής» μπορεί να αγοράσει γη οπουδήποτε και απλώς ονομάζοντας την επένδυσή του «τουριστική» να πάρει γενναία επιδότηση και να χτίσει τέσσερις φορές περισσότερη έκταση από όση ένας ιδιώτης - με τον όρο βέβαια να πουλήσει το 70% των κατοικιών σε ιδιώτες και να λειτουργήσει το υπόλοιπο 30% ως ξενοδοχείο.

Έχει επίσης τη δυνατότητα να χτίσει σε περιβαλλοντικά προστατευόμενες περιοχές ή βραχονησίδες, αρκεί να τις ονομάσει «τουριστικές»! Μήπως φαντάζει ολίγον τι τριτοκοσμική αυτή η κατάσταση;

Όχι αδίκως, αν λάβουμε υπόψη ότι τέτοιου είδους καταστάσεις συμβαίνουν σε χώρες όπου παρατηρείται παντελής απουσία Εθνικού Κτηματολογίου και Δασολογίου, τα οποία θα κατοχύρωναν τις δασικές εκτάσεις και τους βιοτόπους και θα έκοβαν τυχόν πιθανές «ορέξεις» [xv ].

Και η Ελλάδα, αν και έχει λάβει από την ΕΕ τα αναγκαία κονδύλια, δεν έχει προχωρήσει ακόμα στην εκπόνησή του...

Ωστόσο, προκειμένου αυτό το σχέδιο «ανάπτυξης» να είναι απόλυτα επιτυχές, έπρεπε να λάβει χώρα και μια γενικότερη αναθεώρηση της χωροταξίας στην Ελλάδα. Εν ολίγοις να μπορούν να δοθούν άδειες εκχέρσωσης δασικών εκτάσεων.

Έτσι, το 2007 η κυβέρνηση εισηγήθηκε στη Βουλή μια συνταγματική αναθεώρηση σύμφωνα με την οποία το Άρθρο 24 (εγγυάται την πλήρη απαγόρευση οικοδόμησης σε δασικές εκτάσεις) πρακτικά καταργούνταν. Η αξιωματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ καταδίκασε έντονα την αναθεώρηση και παρεμπόδισε την επικύρωση της αναθεώρησης, αποσύροντας μάλιστα και τους βουλευτές του από την ψηφοφορία. Λίγα χρόνια πριν, είχε εξελιχθεί η ίδια σκηνή, αλλά με... ανάποδους ρόλους: το 2003, που το ΠΑΣΟΚ κατείχε την εξουσία, προσπάθησε να περάσει πανομοιότυπη μεταρρύθμιση, αλλά η αξιωματική αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας αρνήθηκε να την υποστηρίξει...

Το Άρθρο 24 τελικά δεν καταργήθηκε, οι υποψήφιοι εμπρηστές όμως έπαιρναν το πρώτο «πράσινο φως» για να αρχίσουν να υλοποιούν τα σχέδιά τους.

Παράλληλα, το υφυπουργείο Περιβάλλοντος, που τυγχάνει να υπάγεται στο υπουργείο Δημόσιων Έργων και είναι υπεύθυνο για την απορρόφηση των κρατικών κονδυλίων ως προς την προστασία δασών και βιοτόπων, μόνο ενέργειες προς όφελος του περιβάλλοντος δεν έκανε. Τα περισσότερα από τα -ήδη πενιχρά- κονδύλια για την περιβαλλοντική προστασία τα έστελνε πίσω(!) στο υπουργείο Δημόσιων Έργων, για να υποστηριχτούν διάφορα υπό κατασκευήν έργα. Η μόνιμη επωδός που ψιθυριζόταν σαν δικαιολογία για αυτό ήταν: «Το Υφυπουργείο Περιβάλλοντος δεν είναι σε θέση να τα αξιοποιήσει όλα» [xvi ]...

Και ένας άλλος όμως παράγοντας φαίνεται ότι βάρυνε καταλυτικά στο πρόσφατο ολοκαύτωμα: ο παραγκωνισμός της Πυροσβεστικής. Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, στη δικαιοδοσία του οποίου υπάγεται η εν λόγω υπηρεσία, δεν προχώρησε στις απαιτούμενες προσλήψεις προσωπικού, προτιμώντας να προσλάβει χιλιάδες νέους αστυνομικούς (πιο αναγκαίους, φαίνεται...) αλλά και... αγροφύλακες.

Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες μέσα από το Πυροσβεστικό Σώμα, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας έσπευσε να μεταθέσει αξιωματικούς που ήταν μέλη του κυβερνώντος κόμματος σε θέσεις-κλειδιά, οι οποίοι δυστυχώς αποδείχτηκαν αν όχι παντελώς ανίκανοι, τουλάχιστον ανεπαρκείς, στην αντιμετώπιση των πολυάριθμων πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν [xvii ]. Παράλληλα το υπουργείο φρόντισε να αχρηστεύσει εντελώς και το ρόλο της Δασικής Υπηρεσίας στη δασοπυρόσβεση, παραχωρώντας τον αμιγώς στην Πυροσβεστική, σε μια υπηρεσία που δεν γνώριζε πώς να προσανατολιστεί μες στα δάση αν δεν υπήρχε επαρκής χαρτογράφηση...

Η ώρα είχε πια φτάσει

Τα τουριστικά καρτέλ είχαν από νωρίς «διαγνώσει» όλη αυτήν την ατμόσφαιρα ανεπάρκειας. Και ενθαρρυμένα από το εκρηκτικό κοκτέιλ «υψηλότατες θερμοκρασίες - ισχυροί άνεμοι» των τελευταίων ημερών, διαισθάνθηκαν ότι ήρθε η ώρα τους...

Δεν έμενε πια τίποτα άλλο παρά να βρεθούν και οι φυσικοί αυτουργοί (ίσως οικονομικά εξαθλιωμένοι, με ελαφρώς ελαστική συνείδηση, μετανάστες, τοπικοί παρίες ή γενικώς φτωχοδιάβολοι ή ακόμα -ποιος ξέρει;- και έμμισθοι πράκτορες), των οποίων οι τραπεζικές καταθέσεις θα αυξάνονταν με μερικές χιλιάδες ευρώ. Την κατάλληλη στιγμή τα εμπρηστικά σχέδια μπήκαν σε πλήρη εφαρμογή...

Αποδιοπομπαίοι τράγοι

Μόλις μαίνονταν οι πρώτες φωτιές, όλοι πίστεψαν ότι επρόκειτο για τους συνήθεις οικοπεδοφάγους που καίνε κομμάτια δασικών εκτάσεων κάθε χρόνο με σκοπό να χτίσουν μετά σ ' αυτές. Όταν όμως ξέσπαγαν ολοένα και νέες φωτιές, που στην κυριολεξία κατέκαψαν ολόκληρα χωριά και σκότωσαν δεκάδες ανθρώπους, πολλοί άρχισαν να υποψιάζονται ότι κάτι σάπιο συμβαίνει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας...

Ήταν εμφανές ότι η Ελλάδα δεχόταν επίθεση. Αυτό το πρόσεξε και η κυβέρνηση. Από ποιους όμως; Έπρεπε να βρεθεί γρήγορα ο φταίχτης. Κα ι εφόσον η Πυροσβεστική και η πολιτική της ηγεσία αποδείχθηκαν παντελώς ανίκανες, η ΝΔ επιχείρησε να αξιοποιήσει τον όλεθρο που προκάλεσαν τα καρτέλ προς... όφελός της!

Δύο μέρες μετά την πύρινη κόλαση, ο Πρωθυπουργός, ακολουθώντας παραινέσεις επικοινωνιακών του συμβούλων, εμφανιζόταν στην τηλεόραση φορώντας ένα απλό μπουφάν (όπως ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου) και δήλωνε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει «οργανωμένη τρομοκρατική απειλή».

Και αν ο ίδιος ούτε καν διανοήθηκε να κατονομάσει δημοσίως τους αληθινούς τρομοκράτες, των οποίων την ταυτότητα προφανώς γνωρίζει, κυβερνητικά μεγαλοστελέχια έβγαιναν υπογείως και κατάγγελναν είτε πασοκικές συνωμοσίες είτε δάκτυλο ξένης χώρας... Ορισμένοι μάλιστα έφτασαν μέχρι το (φαιδρότατο) σημείο να υπονοήσουν ότι τις πυρκαγιές τις έβαλαν άτομα του αναρχοαυτόνομου χώρου, «για να αποσταθεροποιήσουν τη Δημοκρατία»!

Τα δε προσκείμενα στην κυβέρνηση ΜΜΕ επινοούσαν κάθε μ νέους «εχθρούς»: Τούρκους, Αλβανούς, Σκοπιανούς.

Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ έσπευσε αμέσως να καταδικάσει όλα αυτά τα σενάρια, σαν θεωρίες συνωμοσίας, αλλά, μην μπορώντας (ή μη θέλοντας) να κατονομάσει το ποιος μπορεί να είναι αυτός που βάζει... 290 εστίες φωτιάς ταυτοχρόνως φρόντισε να ρίξει όλο το φταίξιμο στην κυβέρνηση κατηγορώντας την για ανικανότητα. Η αντιπαράθεση του ΠΑΣΟΚ με τα πανίσχυρα τουριστικά καρτέλ ίσως άλλωστε να του κόστιζε μεγάλες μερίδες ψηφοφόρων στις επικείμενες εκλογές...

Εν τω μεταξύ η Αστυνομία και οι υπαγόμενες σ' αυτήν μυστικές υπηρεσίες έδειξαν ότι θα έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να εντοπιστούν οι αυτουργοί του εγκλήματος. Αποτέλεσμα; Η σύλληψη μιας ηλικιωμένης γυναίκας στη Ζαχάρω για πρόκληση πυρκαγιάς ενώ μαγείρευε στην αυλή της, ενός Αλβανού μετανάστη που επαγγέλθηκε παραπλανητικά ότι είχε βάλει φωτιές με σκοπό να εκδικηθεί τους Έλληνες εργοδότες που τον είχαν κακομεταχειριστεί, αλλά και ενός 62χρονου με ψυχολογικά προβλήματα, παλιού στελέχους του ΠΑΣΟΚ ( σ.σ.: βρέθηκε επιτέλους ο ένοχος!), που συνελήφθη στην Αρεόπολη Λακωνίας και ο οποίος εξαναγκάστηκε, όπως αργότερα έγινε γνωστό, να ομολογήσει ότι ήταν ένας από τους εμπρηστές [xviii ]...

Πολλοί άρχισαν να αναρωτιούνται μήπως στην περίπτωση αυτή η Αστυνομία δεν δρούσε κατ' ανάγκην με τη (γνωστή) ανικανότητά της, αλλά ίσως να της είχε ανατεθεί μια αποστολή θόλωσης των νερών...

Ο τραγικός επίλογος

Μέρα με τη μέρα, όσο βγαίνουν όλο και περισσότερα στοιχεία στη δημοσιότητα, καθίσταται ολοένα και πιο εμφανής ο «ύποπτος» ρόλος των τουριστικών καρτέλ σ' αυτήν την υπόθεση.

Όλη δε η Πελοπόννησος βοά πια ότι τουριστικά μπλοκ της Δ. Ευρώπης (και της Αμερικής), με τη συνεργασία Ελλήνων επιχειρηματικών αντιπροσώπων και την ανοχή ντόπιων πολιτικών, από καιρό προσπαθούν να μετατρέψουν την περιοχή τους σε τεράστιο τουριστικό θέρετρο για πλούσιους Ευρωπαίους (και Αμερικανούς) και τους κατοίκους της σε σερβιτόρους.

Αν όμως σκόπευαν να την αξιοποιήσουν, γιατί να φτάσουν στο σημείο να την... κάψουν;

Την απάντηση μας τη δίνει, πάλι, η ίδια η Πελοπόννησος, οι... ιθαγενείς της οποίας δεν έδειχναν και πολύ σύμφωνοι σ' ένα τέτοιο σχέδιο. Το μόνο που δεν ήθελαν οι Πελοποννήσιοι θα ήταν να ξυπνήσουν μια μέρα και να δουν εκποιημένη τη γη τους, κοψοχρονιά, σε μια πολυεθνική και τους εαυτούς τους σε ρόλο σύγχρονων ειλώτων.

Ασκήθηκαν λοιπόν πιέσεις – οικονομικές και άλλου τύπου. Κι αυτές όμως δεν απέδωσαν. Και όταν πια κρίθηκε ότι όλες οι προσπάθειες ναυάγησαν, ένα πράγμα μόνο φαινόταν ότι θα έσωζε τα σχέδια των «επενδυτών»: μια τυχαία πύρινη λαίλαπα...

Η οποία ήρθε.

Μέχρι στιγμής, τα ευρωαμερικανικά καρτέλ φαίνεται ότι έχουν πετύχει το στόχο τους: ερήμωσαν ένα μεγάλο κομμάτι της Ελλάδας.

Θα καταφέρουν να ερημώσουν και την υπόλοιπη χώρα;

Ο μόνος που μπορεί να απαντήσει σ' αυτό είναι ο ίδιος ο (πληγείς) λαός:

Θα ξαναπάρει στα χέρια του τη γη που του ανήκει ή θα παραδοθεί αμαχητί στις τουριστικές βιομηχανίες που έ-ρ-χ-ο-ν-τ-α-ι οσονούπω σε Ολυμπία, Ζαχάρω, Ταΰγετο και Πάρνωνα;

Αυτός θα αποφασίσει...

---

[i] Έτοιμος μέχρι το καλοκαίρι του 2011 ο αυτοκινητόδρομος Κορίνθου – Πατρών - Πύργου, GoWest.Gr, 24/7/07, http://www.gowest.gr/index2.php?option=com_content&task=view&id=9777...&Itemid=1585

[ii] Η ΝΔ θα θέσει τέλος στο «θέατρο» του ΠΑΣΟΚ για την Ιονία Οδό , Indymedia Athens, 27/8/07, http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=752934

[iii] Ο δρόμος μετακινείται, η λίμνη Καϊάφα όχι, Καθημερινή , 08/07/2007.

[iv] Δηλώσεις Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργου Σουφλιά για την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης για τη Βορειοδυτική Οδό Πελοποννήσου , 24/7/07, http://www.minenv.gr/.../2007-07-24.dilosis.g.souflia.gia.ypografi.symbasis.....doc

[v] Ιαματικές πηγές Καϊάφα, αναζητούνται… επενδυτές, Ριζοσπάστης, 15/4/2003.

[vi] Το έγκλημα με τις 18 τρύπες. Υστερία κατασκευής γηπέδων γκολφ στην Ελλάδα, Ελευθεροτυπία, 3/4/2005.

[vii] Τουρισμός για το Διεθνές Κεφάλαιο, Αριστερά! http://www.koel.gr/index2.php?option=com_content&task=view&id=964...&Itemid=34

[viii] 18 τρύπες σε ένα δάσος, Απηγανιάς: Αξιοποίηση ή Καταστροφή; Ελευθεροτυπία, 1/5/2005

[ix] Συνάντηση Σπ. Σπυρίδων με Διεθνή Επιχειρηματική Αντιπροσωπεία, Δελτίο τύπου, 21/08/2005.

[x] Αναγεννάται η Ολυμπία, Καθημερινή, 6/8/05.

[xi] Το έγκλημα με τις 18 τρύπες. Υστερία κατασκευής γηπέδων γκολφ στην Ελλάδα, Ελευθεροτυπία, 3/4/2005.

[xii] Αυτόθι.

[xiii] Αυτόθι.

[xiv] Ξενοδοχεία-Χωριά προς πώληση ή ενοικίαση, Καθημερινή, 3/5/2007.

[xv] Τι είναι η πατρίδα τους. Πωλείται όπως είναι κατοικημένο, Ελευθεροτυπία, 17/6/2007.

[xvi] Η υποκρισία με τα δάση – 30 εκατομμύρια ευρώ για τις «Προστατευόμενες Περιοχές» προσπάθησε να περικόψει το ΥΠΕΧΩΔΕ, Ελευθεροτυπία, 21/7/2007.

[xvii] Από τις υποσχέσεις Καραμανλή… στις αρρυθμίες Σουφλιά, Ελευθεροτυπία, 28/7/07.

[xviii] Ερωτήματα για τη σύλληψη 62χρονου στην Αρεόπολη για τις πυρκαγιές. In.gr, 30/8/07, http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=827585&lngDtrID=244

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=757320

Χρήστος Αθανάσουλας

Πύργος, Ηλείας

απ' αλλού... http://apallou.blogspot.com/