Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 5. Κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 5. Κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

22.11.08

Η σκόνη του χρόνου














Η νέα ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, που προβάλλεται σήμερα σε αβάν-πρεμιέρ στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου που άνοιξε με Το λιβάδι που δακρύζει είναι «ένας ποιητικός απολογισμός του περασμένου αιώνα μέσα από έναν έρωτα που προκαλεί το χρόνο, οραματίζεται και αναζητά τον ορίζοντα του αιώνα που διατρέχουμε», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο ίδιος ο σκηνοθέτης. Με δραματουργικό έναυσμα το γύρισμα μιας ταινίας από έναν αμερικανό σκηνοθέτη ελληνικής καταγωγής που αναζητά τις ρίζες του, η ιστορία εκτυλίσσεται στην Ιταλία, τη Γερμανία, τη Ρωσία, το Καζακστάν και τις ΗΠΑ. Κεντρικό πρόσωπο, η Ελένη, που διεκδικείται και διεκδικεί το απόλυτο της αγάπης. Ταυτόχρονα, ένα μακρύ ταξίδι στη μεγάλη Ιστορία και στα γεγονότα των τελευταίων 50 χρόνων που σημάδεψαν τον 20ο αιώνα. Τα πρόσωπα της ταινίας κινούνται σαν σε όνειρο, η σκόνη του χρόνου μπερδεύει τις μνήμες.

Αποσπάσματα από την συνέντευξη τύπου που έδωσε μαζί με τον πρωταγωνιστή W.Dafoe:

-Μετατοπίζεται από την Ιστορία σε μια πιο προσωπική ανάγνωση της Ιστορίας
-Η ιστορία ενός έρωτα μπορεί να είναι πιο δυνατή από την μεγάλη ιστορία
-Δεν ξέρω,λέει, αν ήμαστε υποκείμενα ή αντικείμενα της ιστορίας
-Από την εποχή που, όπως λέει, ήμασταν πολιορκητές του ουρανού, σήμερα θα ήθελε να επιστρέψει σε μια ασπρόμαυρη ταινία σαν την “Αναπαράσταση”, σε απόλυτα λιτά μέσα και στη λεγόμενη «καταγωγική εικόνα»
-Να φθάσει πολύ κοντά σε μια πρώτη στιγμή
Μ.Παναγιωτίδης

21.11.08

2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΒΙΝΤΕΟ

Η ΝΕΑ διαμορφωμενη σελιδα του
φεστιβαλ ταινιων μικρου μηκους Καλαμαριας
που δοργανωνουν οι
ΔΙΕΞΟΔΟΣ
κ
ΠΙΝΔΑΡΟΣ Κ ΤΙΝΔΑΡΟΣ ΤΕΑΜ
εδω

31.7.08

"Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα"


Μια αξιόλογη ταινία του Τommy Lee Jones με βραβεία σεναρίου και α΄ανδρικού ρόλου στις Κάννες (2005).
Θέμα οι λαθρομετανάστες του Τέξας αλλά στην ουσία η ανθρώπινη μοίρα κι απ τις πλευρές του ποταμού, όπως δηλώνει ο σκηνοθέτης.

12.6.08

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ;

4 Months, 3 Weeks and 2 Days

4 Μήνες, 3 Βδομάδες & 2 Μέρες του Cristian Mungiu

Η υπόθεση

Το έτος είναι το 1987 και το καθεστώς του Τσαουσέκου απαγορεύει της εκτρώσεις. Η νεαρή Οτίλια θα περάσει μια φρικτή και περιπετειώδης μέρα στο πλευρό της φίλης της και συμφοιτήτριας Γκαμπίτα, προσπαθώντας να συνδυάσει και το ραντεβού της με τον φίλο της Άντι. Θα κλείσει ένα δωμάτιο σε ξενοδοχείο και θα πάει σε ραντεβού με έναν άγνωστο άντρα, αντί της φίλης της που περιμένει καρτερικά στο ξενοδοχείο. Αυτός ο άγνωστος άντρας είναι χειργουργός και πράττει παράνομα εκτρώσεις. Η Γκαμπίτα είναι ήδη στον τέταρτο, προς πέμπτο, μήνα και η διαδικασία θα χαραχτεί στα μυαλά και στην υπόληψη και των δύο κοριτσιών για πάντα.

http://www.goculture.eu/story.aspx?s_id=313

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΘΟΣ του Άνγκ Λι



Υπόθεση:
Μετά από το εκπληκτικό και πολυσυζητημένο "Το Μυστικό του Brokeback Mountain" και αφού σάρωσε τα βραβεία σε Ευρώπη και Αμερική, o Aνγκ Λι παρέα με την ίδια ομάδα σεναριογράφων και παραγωγών, επανέρχεται με ένα αισθησιακό κατασκοπικό θρίλερ, που μεταφέρει τον θεατή στη Σαγκάη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και απέσπασε το Χρυσό Λιοντάρι στο 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

Η νεαρή Ουόνγκ, φοιτήτρια και ηθοποιός, εμπλέκεται με μια αντιστασιακή ομάδα που στόχο έχει να σκοτώσει τον Mr. Yee, τον Κινέζο αρχηγό της ασφάλειας, ο οποίος συνεργάζεται με τους Ιάπωνες. Προσεγγίζει τη γυναίκα του και γίνεται η καλύτερή της φίλη με στόχο να τον παρασύρει σε μια ερωτική περιπέτεια μαζί της. Το σχέδιο προχωρά όπως το είχε καταστρώσει, μέχρι τη στιγμή που αρχίζει να συνειδητοποιεί πως ο στόχος και τα συναισθήματά της βρίσκονται σε πάλη...
http://www.myfilm.gr/article1924.html


ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΙΑΚΟΥΜΠΙΑΝ του Μαρουάν Χαμέντ



Υπόθεση: Ένα μέρος όπου συνυπάρχουν όλες οι κοινωνικές τάξεις...
Ένα μέρος όπου πίσω από κλειστές πόρτες κρύβονται ιστορίες ανθρώπων που προσπαθούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες και τα πάθη τους.
Αυτό το μέρος θα ανοίξει τις πόρτες του και θα αποκαλύψει τα μυστικά του. Θα αποκαλύψει τις αληθινές ιστορίες και το τι μπορούν να προκαλέσουν κάποιες ανάγκες στους ανθρώπους, ανάγκη για χρήματα, ασφάλεια, αγάπη, έρωτα, δύναμη και εκδίκηση, για όλα και για τίποτα.
Αυτό το μέρος είναι το Μέγαρο Γιακουμπιάν, ένα συγκρότημα πολυτελών διαμερισμάτων που χτίστηκε στο Κάιρο στο τέλος της δεκαετίας του '30. Στη μεγάλη ακμή του το Κάιρο συναγωνιζόταν τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες σε πλούτο, χλιδή και κομψότητα. Εκείνη την εποχή στο Μέγαρο Γιακουμπιάν κατοικούσαν οι ισχυρότεροι και πλουσιότεροι άνθρωποι της πόλης.
Μισόν αιώνα αργότερα από την επανάσταση του 1952, στη διάρκεια του 1ου Πόλεμου του Κόλπου, η κατάσταση στην Αίγυπτο έχει αλλάξει δραματικά. Το κτίριο διαθέτει ακόμα τη γοητεία και τη φήμη του, αλλά τα σημάδια της παρακμής και της εγκατάλειψης είναι παραπάνω από εμφανή.
http://www.myfilm.gr/article2177.html
του Σταύρου Γανωτή

Παραχαράκτες

Die Fälscher

2007


ΠαραχαράκτεςΠαραχαράκτεςΠαραχαράκτεςΠαραχαράκτες

Σεσημασμένος Εβραίος πλαστογράφος με ιδιαίτερες καλλιτεχνικές ανησυχίες καταλήγει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης ως επικεφαλής ειδικής μονάδας που αναπαράγει πιστά χαρτονομίσματα πάσης εθνικότητος, με σκοπό να προάγει το ναζιστικό αγώνα

Η παράξενα ελκυστική όψη του πρωταγωνιστή Καρλ Μάρκοβιτς διαθέτει ένα φυσικό χαρακτηριστικό για κάθε πτυχή του χαρακτήρα του. Η στραβή, σχεδόν παραμορφωμένη, μύτη αντιπροσωπεύει τα διαστρεβλωμένα του ήθη, ένα ζευγάρι τα αναπάντεχα γαλάζια μάτια του τις καλά κρυμμένες καλλιτεχνικές του ανησυχίες, ενώ τα στενά του χείλη φανερώνουν άνθρωπο που γεννήθηκε αποφασισμένος να επιβιώσει. Συνδυασμένα στο ίδιο πρόσωπο δίνουν ένα θελκτικά παράταιρο αποτέλεσμα, που άλλοτε σε προσελκύει και άλλοτε σε απωθεί, όπως ακριβώς και ο χαρακτήρας που υποδύεται στην ταινία. Χάρη στα πλαστογραφικά του ένσημα, λίγο μετά τη σύλληψή του ανακαλύπτει ότι οι Γερμανοί τού επιφυλάσσουν ειδική μεταχείριση - ευχή και κατάρα σ' ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, αφού ακόμα κι αν δεν τη βλέπεις πάντοτε μπροστά σου, η βία καταφέρνει πάντοτε να φτάσει μέχρι τ αυτιά σου.

Οι κραυγές και οι πυροβολισμοί που στοιχειώνουν την ηχητική μπάντα του «Παραχαρακτών» δημιουργούν στην ομάδα των εκλεκτών διαδοχικά συναισθήματα ανακούφισης και απόλυτης ενοχής, πράγμα που αποτελεί και τον ηθικό πυρήνα της ταινίας: να αντισταθεί κανείς στον κατακτητή ή να συνεργαστεί; Ωστόσο, εναλλάσσοντας ρυθμικά τα βογκητά με νοσταλγικά αργεντίνικα ταγκό -που σε συνδυασμό με τη σέπια φωτογραφία, μειώνουν τη φρίκη στο ελάχιστο- το αποτέλεσμα είναι ένα ανώδυνο αντιπολεμικό προϊόν που ο αυστριακός σκηνοθέτης και γόνος φιλοναζιστικής οικογένειας μάλλον πίστευε ότι όφειλε στον εαυτό του και τον υπόλοιπο κόσμο. Οι εναρκτήριες αναμνήσεις των παλιών καλών παράνομων ημερών και η σύντομη μεταπολεμική ευφορία στο φινάλε εγγυούνται μια λαμπερή εισαγωγή κι ένα ευχάριστο φινάλε που θα σας βοηθήσει να ξεχάσετε (είναι θέμα δευτερολέπτων) ότι η ταινία που μόλις είδατε αφορά μια από τις πιο ζοφερές εποχές στην παγκόσμια ιστορία αυτού του κόσμου.

Δέσποινα Παυλάκη
http://www.cinemag.gr


1.12.07

Τί μας άρεσε απ το 48ο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης/4

























ΠΑΡΕΕΣ /
PALS, Σωτήρης Γκορίτσας, Ελλάδα, 2007, 85’

Τί μας άρεσε απ το 48ο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης/3














THE EDGE OF HEAVEN/Η ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ/FATIH AKIN/TOYΡΚΙΑ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ

«Αν το
Head on ήταν μια ταινία για την αγάπη, τότε το The edge of heaven είναι μια ταινία για τον θάνατο, υπό την έννοια πως κάθε θάνατος είναι και μια γέννηση – και τα δύο ανοίγουν πόρτες σε άλλες διαστάσεις», λεει ο Fatih Akin για το τελευταίο του πόνημα που απέσπασε το βραβείο Σεναρίου καθώς και το Οικουμενικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Κανών.

Τί μας άρεσε απ το 48ο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης/2













Ο
ΒΟΥΔΑΣ ΛΙΠΟΘΥΜΗΣΕ ΑΠΟ ΝΤΡΟΠΗ/ BUDA AZ SHARM FORU RIKHT /BUDDHA COLLAPSED OUT OF SHAME, Hana MAKHMALBAF, 2007, Iran, 81’

Μέσα από μια επιλογή ταινιών πρόσφατης παραγωγής (2006 – 2007) απ’ όλο τον κόσμο, η ενότητα Focus – την οποία επιμελείται ο Κωνσταντίνος Κοντοβράκης - θα επιχειρήσει να ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο οι Σύγχρονοι Πόλεμοι αντανακλούν στις ανθρώπινες σχέσεις, την κοινωνία, την οικονομία, το φύλο, τις φυλές, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, αλλά και να αναδείξει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και τη δύναμη της επιβίωσης, σε έναν – πολύ συχνά - βάναυσο κόσμο. Έναν σύγχρονο κόσμο, στον οποίον η «αντίφαση» βρίσκει τον πιο ισχυρό σύμμαχό της, καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία του πλανήτη, οι ξεριζωμένοι πληθυσμοί, οι πολεμικές συρράξεις και η απόλυτη φτώχεια, πολλαπλασιάζονται στον αντίποδα του συσσωρευμένου πλούτου και μιας ραγδαίας τεχνολογικής ανάπτυξης.

Τί μας άρεσε απ το 48ο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης/1








Το έργο του Τζον Σέιλς, συνεπές και άμεσα συνδεδεμένο με κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, ακολουθεί τις ζωές καθημερινών ανθρώπων που παλεύουν για επιβίωση μέσα από καταστάσεις που αναδεικνύουν διαφορετικές πτυχές της αμερικανικής κουλτούρας. Σ’ αυτό τον κινηματογραφικό κόσμο, το λεγόμενο αμερικανικό όνειρο απουσιάζει.

Η φωτό απ την καινούργια ταινία του Τζον Σέιλς με τίτλο Honeydripper, η οποία αναζητά τις καταβολές του ροκ & ρολ στον αμερικανικό Νότο.

3.11.07

48o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ












ΤΑΙΝΙΕΣ ΕΝΑΡΞΗΣ – ΛΗΞΗΣ

Δύο σύγχρονοι, ιδιόρρυθμοι ταξιδευτές του σελιλόιντ θα σημαδέψουν την έναρξη και τη λήξη του 48ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Την αυλαία θ’ ανοίξει στις 16 Νοεμβρίου ο Ουόνγκ καρ-Ουάι με το νεο-ρομαντικό My Blueberry Nights και θα κλείσει στις 25 Νοεμβρίου ο Γουές Άντερσον με το γλυκόπικρο The Darjeeling Limited.

Τόσο η ταινία έναρξης, όσο και η ταινία λήξης εναρμονίζονται απόλυτα με το πνεύμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς φέρουν τις υπογραφές δυο δημιουργών με ιδιαίτερη κινηματογραφική γραφή, δύο καλλιτεχνών με προσωπικό στίγμα και ξεχωριστή θέση στο σύγχρονο κινηματογραφικό στερέωμα.Ο μελαγχολικός στιλίστας Ουόνγκ καρ – Ουάι, στον οποίον το Φεστιβάλ έχει πραγματοποιήσει μεγάλο αφιέρωμα στο παρελθόν, είναι μια από τις σπουδαιότερες μορφές του ασιατικού σινεμά των δύο τελευταίων δεκαετιών, εκπρόσωπος ενός κινηματογράφου που δεν επαναπαύεται στις αισθητικές του σιγουριές, ανήσυχου και ασυμβίβαστου. Ο ιδιοσυγκρασιακός Γουές Άντερσον από την άλλη, διαθέτοντας μια από τις πιο καινοτόμες, οξυδερκείς ματιές του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου, καταφέρνει να εκφράσει με τον καλύτερο τρόπο το αίσθημα και το πνεύμα της εποχής του.

ΤΑΙΝΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ

MY BLUEBERRY NIGHTS

Ο Ουόνγκ καρ-Ουάι, το «τρομερό παιδί» του κινηματογράφου του Χονγκ Κονγκ, αφήνει για πρώτη φορά τον αγαπημένο του τόπο και, μέσω της ηρωίδας της νέας του δημιουργίας, που ενσαρκώνεται από την συνθέτρια-τραγουδίστρια Νόρα Τζόουνς στην πρώτη της επαφή με τον κινηματογραφικό φακό, ταξιδεύει από ακτή σε ακτή ανακαλύπτοντας τη δική του Αμερική. Θέλοντας να ξεπεράσει το οδυνηρό τέλος της πενταετούς σχέσης της, η Ελίζαμπεθ πλανιέται στις Ηνωμένες Πολιτείες, από τη Νέα Υόρκη στο Μέμφις και από εκεί στο Λας Βέγκας και στην Καλιφόρνια. Στο δρόμο γνωρίζει διάφορους άλλους, σημαδεμένους από τη ζωή, χαρακτήρες ( στους ρόλους οι Τζουντ Λο, Νάταλι Πόρτμαν, Ρέιτσελ Γουάιζ, αλλά και Ντέιβιντ Στράδερν, ο οποίος θα τιμήσει το Φεστιβάλ με την παρουσία του), που ο καθένας τους έχει να πει τη δική του τραγική ιστορία αγάπης. Tαυτόχρονα της δίνεται η ευκαιρία να επανεξετάσει τα δικά της πιστεύω, να ισορροπήσει τον εύθραυστο εαυτό της, ν’ αναζητήσει τα αίτια του πόνου της και, φυσικά, να παραδοθεί στην αγαπημένη της συνήθεια: Tην απόλαυση μεταμεσονύκτιων γλυκισμάτων... Ο Ουόνγκ Καρ Ουάι, μαζί με το νέο του διευθυντή φωτογραφίας, Ντάριους Κόντζι, την ακολουθεί σε κάθε μίλι και σε κάθε σταθμό, ενορχηστρώνοντας και χρωματίζοντας αυτό το ενδοσκοπικό road-movie και, παράλληλα, σκιαγραφώντας την αμερικανική κουλτούρα και ψυχή μέσα από το δικό του συναρπαστικό αισθητικό πρίσμα.

ΤΑΙΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

THE DARJEELING LIMITED

Μετά τις υποβρύχιες περιπέτειες του εκκεντρικού Στιβ Ζισού, ο αεικίνητος Γουές Άντερσον ανοίγει για μια ακόμη φορά την πόρτα στο ιδιότροπο σύμπαν του, για να μας προσκαλέσει σ’ ένα ταξίδι συμφιλίωσης στην εξωτική Ινδία. Mετά το θάνατο του πατέρα τους, τρία αποξενωμένα αδέλφια, ύστερα από προτροπή του μεγαλύτερου Φράνσις (Όουεν Γουίλσον), ταξιδεύουν με το τρένο «The Darjeeling Limited» στην Ινδία για να συναντήσουν τη μητέρα τους (Αντζέλικα Χιούστον). Ο Φράνσις επιθυμεί να έρθει και πάλι κοντά με τους μικρότερους αδερφούς του: Το μεσαίο Πίτερ (Άντριεν Μπρόντι), που δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την εγκυμοσύνη της γυναίκας του, και το μικρό Τζακ (Τζέισον Σουόρτζμαν), που ακόμα βασανίζεται από εμμονές για την πρώην του. Κουβαλώντας τα υπάρχοντά τους σ’ ένα πλήθος αποσκευών, ένα φορτίο που τους βαραίνει κυριολεκτικά και μεταφορικά, οι τρεις αδερφοί μπλέκουν καθ’ οδόν σε διάφορες περιπέτειες και ό,τι άλλο τους επιφυλάσσει το ευρηματικό σενάριο των Γουές Άντερσον, Ρομάν Κόπολα και Τζέισον Σουόρτζμαν. Tόσο η αστεία όσο και η μελαγχολική χροιά που χαρακτηρίζει τη φιλμογραφία του Αμερικανού δημιουργού, αναδεικνύονται μέσα από την προσεγμένη φωτογραφική αισθητική του Ρόμπερτ Γιόμαν, μόνιμου συνεπιβάτη του Άντερσον, σε κάθε ταξίδι του στις δύσκολες και πάντα γεμάτες με εκπλήξεις ανθρώπινες σχέσεις.