Η ΚΡΙΣΗ-ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΑΚΑΑκομα ενα σκιτσο του Σταυρακα, που σταυριζει με καυστικο τροπο την οικονομικη κριση αυτη τη φορα

Οι πολίτες της Καλαμαριάς αγωνίστηκαν και αγωνίζονται τα τελευταία χρόνια μέσα από συλλόγους, επιτροπές, κινήματα και πρωτοβουλίες Αγωνίζονται για την προστασία των ελάχιστων πια ελεύθερων αδόμητων χώρων, της κορεσμένης και πυκνοδομημένης πόλης τους, αγωνίζονται για την προστασία ιστορικών τόπων που αποτελούν σημείο αναφοράς της συλλογικής μνήμης αυτής της πόλης, αγωνίζονται για την ανάκτηση του κοινού χώρου ως χώρου συνεύρεσης και κοινής δράσης.
Αναδείχτηκαν όλα αυτά τα χρόνια συλλογικοί αγώνες που καταγράφονται πια στην ιστορία αυτού του τόπου από δυνάμεις που έχουν έναν ουσιώδη ειδοποιό χαρακτήρα. Αυτόν της βιωματικής σχέσης με τα προβλήματα της πόλης. Μία βιωματική σχέση που έχει απωλέσει, φοβόμαστε η δημοτική αρχή της πόλης μας.
Η πρόσφατη ιστορία της πόλης μας, λοιπόν καταγράφει διεκδικήσεις και επιτυχίες των αγώνων των πολιτών , οι οποίες δεν έχουν αναγνωρισθεί ούτε σε ρητορικό επίπεδο από τους διοικούντες. Η Δημοτική αρχή σύρθηκε στις περισσότερες των περιπτώσεων υιοθετώντας τα αιτήματα, τις διεκδικήσεις και την δράση των πολιτών, εγκαταλείποντας την αδράνεια κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Επέδειξε και επιδεικνύει ακόμα και σήμερα μία φοβική στάση απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή αυτοοργάνωσης και διεκδίκησης των πολιτών.
Τον τρόπο λοιπόν με τον οποίο αντιλαμβάνεται η δημοτική αρχή το ρόλο της και τη λειτουργίας της ως θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης, τον έχει προσδιορίσει όλα αυτά τα χρόνια Η άσκηση της εξουσίας γίνεται με έναν συγκεντρωτικό τρόπο , απουσιάζει, από κάθε επίπεδο, οποιαδήποτε μορφή κοινωνικής διαβούλευσης, οποιαδήποτε συμμετοχική διαδικασία που θα μπορούσε να αναδείξει το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης, σε πραγματικό θεσμό της λαϊκής εξουσίας.
Ερχόμαστε λοιπόν στο σημερινό κάλεσμα το οποίο θα μπορούσε να αποτελεί μία σημαντική στιγμή ανάπτυξης της συλλογικής ευθύνης και της συλλογικής δράσης, συσπείρωσης της τοπικής κοινωνίας, αν είχατε καταφέρει να μας πείσετε ότι δεν αποτελεί μία ευκαιριακή, συγκυριακή, προς χάριν εντυπωσιασμού, επίκληση, στην ευαισθησία των πολιτών για την παραλία και τους ελεύθερους χώρους αυτής της πόλης.
Η πρόσφατη όμως ίδρυση μίας ανώνυμης εταιρείας η οποία θα δραστηριοποιείται και θα διαχειρίζεται τους δημοτικούς χώρους, για τους οποίους κληθήκαμε σήμερα να συζητήσουμε, επιβεβαιώνει και ενισχύει την επιφύλαξή μας για τη πραγματική βούληση της δημοτικής αρχής.
Οι συλλογικότητες των πολιτών επί χρόνια καταδικάζουν τον αδιαφορία της δημοτικής αρχής για την παραλία και την βαθμιαία υποβάθμιση της που συντελέστηκε καθώς μετατράπηκε σε αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης, με ανταποδοτικούς όρους για τους πολίτες. Σε απάντηση λοιπόν της διεκδίκησης, των πολιτών για μια δημόσια χρήση της παραλίας, ιδρύετε μία ανώνυμη εταιρεία, στην ουσία μία κερκόπορτα για την εισδοχή ιδιωτικών κεφαλαίων και συμφερόντων στην διαχείριση πολύτιμων και ζωτικών χώρων του τόπου μας.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Δήμος της πόλης μας, ουραγός και παρατηρητής επί της ουσίας των αγώνων, δεν ζήτησε την συνεργασία της Κοινωνίας των Πολιτών, δεν επεδίωξε την ευρύτερη συναίνεση για ένα συλλογικό όραμα για την παραλία.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν, με την ενδόμυχη ελπίδα να πάρουμε έστω και σήμερα ικανοποιητικές απαντήσεις. Για ποιά παραλία μας καλείτε να αγωνιστούμε, ποιό είναι το όραμά σας για το μέλλον αυτής της παραλίας, θα δεχτείτε να το συνδιαμορφώσετε με τους πολίτες και τις συλλογικότητές τους, ποια θα είναι η επόμενη ημέρα της σημερινής συνεύρεσης;
Από τη σημερινή εισήγηση του Δημάρχου φαίνεται ότι και την επόμενη ημέρα θα απουσιάζουν για μια ακόμη φορά οι πολίτες. Προτείνατε διαπαραταξιακή επιτροπή, δημοτικό συμβούλιο με την παρουσία βουλευτών. Όσο για τους πολίτες και τις συλλογικότητές τους, αυτούς που καλέσετε σήμερα εδώ, τους χρειάζεστε και τους χρησιμοποιείτε για τη μαζικότητα μιας πορείας και μόνο; Αναρωτιόμαστε.
Η «Διέξοδος» θα συμμετέχει σε έναν ουσιαστικό διάλογο, σε μία πραγματική δημόσια κοινωνική διαβούλευση για τη διαμόρφωση μιας συνολικής πρότασης για την παραλία, με ελάχιστα προαπαιτούμενα τη διασφάλιση της:
1. Αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Να περιέλθει όλη η παραλιακή ζώνη στην ιδιοκτησία του Δήμου Καλαμαριάς
2. Δημόσιας και ελεύθερης χρήσης, για τους πολίτες όλης της παραλιακής ζώνης και του πρώην στρατοπέδου Κόδρα
3. Χαρακτηρισμού της παραλιακής ζώνης ως ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και ιστορικού τόπου για την αποφυγή κάθε μορφής δόμησης
4. Αλλαγής της χρήσης του REMMEZZO και απόδοση του χώρου στη νεολαία ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος δράσης της.
Έχετε ως Δημοτική Αρχή το δικαίωμα αλλά και την ευθύνη της τελικής απόφασης, αλλά εμείς διεκδικούμε και καταθέτουμε σήμερα την πρότασή μας για τη συμμετοχή όλων των συλλογικοτήτων της πόλης σε μία επιτροπή διεκδίκησης.
Eλένη Παπαθεοδοσίου






ΠΑΡΤΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ 1.


Ανάμικτα συναισθήματα μου άφησε η εκδήλωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στο θεατράκι της Χιλής στην Καλαμαριά με ομιλητές τον Γιάννη Μπανιά και τον Νίκο Βούτση. Ισως γιατί ο λόγος και το όλο κλίμα στην αίθουσα ήταν ακραιφνές πολιτικό και πολιτικοποιημένο (μήπως πλησιάζουν εκλογές και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι….) ώστε να καταντάει λιγάκι απόμακρο. Καλό το μέλλον της αριστεράς και η διέξοδος από την κρίση (ποια κρίση???.. του κεφαλαίου και των τραπεζών, γιατί οι εργαζόμενοι υφίστανται κρίση δεκαετίες τώρα…), αλλά θα προτιμούσα ένα κόμμα, όταν έρχεται στον τόπο μου να εστιάσει στα μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας (Κόδρα, μέτωπο Παραλίας, Καπναποθήκες κ.α.) παρά να προσέρχεται για να παρουσιάσει με ευχολόγια το πρόγραμμα του (που όποιος θέλει μπορεί εύκολα να το προμηθευτεί) και να προσελκύσει ψηφοφόρους (που όποιος θέλει ξέρει τι θα ψηφίσει). Βέβαια ένα πολιτικό κόμμα με τέτοιους όρους λειτουργεί και τέτοια γλώσσα ξέρει μέσα στην πολιτική αγορά. Αλλά ο κόσμος έχει κουραστεί από όλα αυτά και επιζητεί πιο άμεσες ενέργειες…(όπως η εξέγερση του Δεκέμβρη που οργανώθηκε αβίαστα, από κανένα κόμμα, άσχετα αν μετά τα κόμματα με πρώτο τον ΣΥΝ την εκμεταλλεύτηκαν…). Είχε απόλυτο δίκιο ο Ν.Βούτσης όταν μιλούσε για ‘…έκπτωση του δικομματισμού σε κοινωνικό επίπεδο στην Ελλάδα’. Δεν το ολοκλήρωσε όμως. Υπάρχει έκπτωση της πολιτικής γενικότερα στην Ελληνική κοινωνία. Και γι’αυτό είναι υπεύθυνα τα ίδια τα κόμματα, κάθε χώρου και κάθε παράταξης με τις στρατηγικές τους.—
H KΙΝΗΜΑ
ΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
PINDAROS K TINDAROS
σε συνεργασία με την ΔΙΕΞΟΔΟ
διοργανώνουν και φέτος την
2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Ανεξάρτητων Δημιουργών Βίντεο στην Καλαμαριά
OUT OF FOCUS FESTIVAN VOL2
Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να επισκεφτούν το blog του φεστιβάλ στην ηλεκτρονική διεύθυνση
όπου υπάρχει κ η ανάλογη φόρμα συμμετοχής για να συμπληρώσουν.
Την τεταρτη 21 του μηνα ξεκιναει η δικη της χριστινας τονιδου απο το μεικτο ορκωτο δικαστηριο θεσσαλονικης.Η Χριστινα ειχε συλληφθει κατα την διαρκεια των συγκρουσεων με τις δυναμεις καταστολης στης 9 σεπτεμβρη του 2007 μετα απο εισβολη ομαδας ασφαλιτων και αντρων της ΟΠΚΕ.Και προφυλακιστηκε με 2 κακουργηματα και 7 πλημμεληματα,κατηγοριες που την εστειλαν στις γυναικειες φυλακες κορυδαλλου για 3,5 μηνες περιπου.Με σαθρο και διογκωμενο κατηγορητηριο την τεταρτη ξεκιναει η δικη της συντροφισσας.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΟΝΙΔΟΥ
ΔΙΚΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΤΟΥ ΜΗΝΑ:ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 9 Π.Μ.
Παμε να θυμηθουμε ομως και τι εγινε εκεινες τις μερες του Σεπτεμβρη του 2007
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΤΑ ΔΥΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ INDYMEDIA ATHENS
Παρόλη την ατέλειωτη θλίψη για την απερίγραπτη Παλαιστινιακή τραγωδία, ένας λόγος που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τελικά μερικούς ευκολόπιστους μεγάλο-πατριώτες που υποστήριζαν την Ελληνική καταγωγή των κατοίκων της Παλαιστίνης είναι οι ομοιότητες στα πολιτικά γονίδια των δύο εθνοτήτων. Και μιλάμε για την φαγωμάρα των δυο μεγάλων παλαιστινιακών παρατάξεων της Φαταχ και της Χαμάς, που υποβοήθησε το μακελειό, που πολύ θυμίζει την δική κομματική φαγωμάρα (…για να μην πάμε πολύ προς τα πίσω σε περιόδους εμφύλιου…) και το ατελείωτο κομματικό παιχνίδι που θυσιάζει το εθνικό συμφέρον (βλ. Μακεδονικό, Κυπριακό κ.α.) στο βωμό της άστοχης ψηφοθηρίας. Ρε, μπας και είμαστε, πέρα από ιδεολογικά και βιολογικά όντως ‘ανάδελφοι’ με την χώρα του Αραφάτ ???... Και μήπως το δικό μας Ισραήλ καραδοκεί στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ενώ εμείς ασχολούμαστε με τις δημοσκοπήσεις και την πρωτιά του Πασοκ?... Μήπως είμαι κινδυνολόγος και εξελίσσομαι σε εθνικόφρονα ή δικαιολογημένα φοβάμαι για το μέλλον αυτής της χώρας…